கடைசி இலை – பிறமொழிக் கதைகள்

- சுகன்யா ஞானசூரி 

மொழி பெயர்ப்பு என்பது மூலப் படைப்புக்கும் நாம் வாசிக்கும் மொழிக்கும் இடையிலான ஒரு அன்யோன்யத்தை உருவாக்குவது. கதையின் மாந்தர்களோடு இணைந்தே நாமும் பயணிப்பது. குறிப்பாக மூலப் படைப்புக்கு களங்கம் இல்லாமல் ஆதார ஸ்ருதியாக இருப்பது. 

பன்முக மேடை ஒருங்கிணைத்த க. சி. சிவகுமார் சிறுகதைப் போட்டியில் பங்குபற்றியிருந்தேன். பரிசும் பெற்றிருந்தேன். அதற்காக அனுப்பப்பட்ட பரிசுப் பொதியில் பல விலைமதிப்பில்லாத புத்தகங்கள் கிடைக்கப் பெற்றேன். அவற்றிலிருந்து மணிப்புரி கதைகளை வாசித்தபோது இந்தியாவின் ஒரு பகுதியினை அறிய முடிந்தது. இதேபோல் “கடைசி இலை” தொகுப்பை வாசித்து முடித்ததும் கன்னடத்துக்கும், கொங்கனிக்கும், பீகாருக்கும், குஜராத்துக்கும், வங்கத்துக்கும் ஏன் அமெரிக்காவின் மான்ஹட்டனுக்கும், க்ரீசுக்கும் போய்வந்தது போலிருந்தது. மூல மொழியில் அனைத்தையும் வாசிக்க முடியாத குறைகளை, மொழிபெயர்ப்பு இலகுவாக்கி இருக்கிறது. மொழிபெயர்ப்பாளர்களுக்கு நாம் கடமைப்பட்டுள்ளோம். எழுத்தாளர் மாதா இதனை சாத்தியமாக்கி உள்ளார். 

தொகுப்பில் முதலாவதும் கடைசியானதும் கதைகளான ஓ. ஹென்றியின் “தேவன் தந்த பரிசு” “கடைசி இலை” சிறுகதைகள் அன்பின் வெளிப்பாட்டை, மனிதர்கள் சக மனிதர்கள் மீது கொண்டுள்ள கருணையினை, ஒருவருக்கொருவர் கொண்டுள்ள மகத்தான காதலை, விட்டுக்கொடுப்பினை, தன்னம்பிக்கையினை குறைவான பக்கங்களில் நிறைவாக செய்துள்ளன. 

கன்னடத்தில் இருந்து யூ. ஆர். அனந்தமூர்த்தியின் “எதிர்பாராத சந்திப்பு” வேறு வேறு ஆண் பெண் இருவரும் எடுக்க இருக்கும் முடிவு எதிர்பாராத சந்திப்பில் மனம் மாறி அவரவர் வாழ்வுக்குத் திரும்புதல். லோகித் நாயக்கரின் “பாம்புக் குட்டியும் கொடூரத் தந்தையும்” மான் ஹட்டனில் வாழ்ந்தாலும் சாதிப் பாகுபாடு படுத்தும் பாடும், பெயரை மாற்ற எடுக்கும் முடிவால் இந்தியர்களின் சாதிய மனம் மாறிவிடுமா என்ற கேள்விகளை எழுப்புகிறது. குவெம்புவின் “கொத்தடிமை” கதை சுப்பன் எனும் பத்து வயது சிறுவனின் அதாவது கவுடர் எனும் பண்ணையின் கொத்தடிமையின் மரணம் என கன்னடத்தில் கதைகள் நல்ல தரத்துடன் எழுதப்படுகிறது என்பதற்கு சாட்சியாக உள்ளன. 

கொங்கனி மொழியிலிருந்து தாமோதர் மௌச்சாவின் “பார்க்கர்” இரண்டு சிறுமிகளூடாக இந்தியாவின் மிக முக்கியமான மாட்டுக் கறி அரசியலை இலைமறை காயாக அற்புதமாக சொல்லியுள்ளார். அதேபோல் சமீபத்தில் நிகழ்ந்த பெருந்தொற்றுக் காலத்தின் புலப்பெயர்வு அதனால் நிகழ்ந்த மரணங்கள், மக்கள் மனங்களின் இடைவெளிகளை, அடையாளம் தெரியாமலே இறந்தவர்களை புதைக்ககூட வழியற்று புலம் பெயர்ந்த மக்களின் வலிகளை பேசுகிறது “அது யாருடைய பிரேதம்?” சிறுகதை. பெருந் தொற்றுக் காலத்தை பேசும் மற்றுமொரு சிறுகதையாக உருது எழுத்தாளர் குல்சாரின் “ஆன்லைன்” கதை சிறுவர்கள் முதல் பெரியவர்கள் வரை அடைவுக் காலத்தில் நிகழ்ந்த மாற்றங்களையும், அறிவியல் வளர்ச்சியால் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட செயலிகளின் பயன்களையும், அது தற்காலத்தில் நிகழ்த்தி வரும் மாறுதல்களையும் சரியாக அவதானித்து எழுதியுள்ளார். குறிப்பாக ஆன்லைனில் நிகழும் திருமணங்கள், குடும்பம் நடாத்துதல் என பல்வேறு விடையங்களைப் பேசுகிறது. தமிழில் இப்படியான அடைவுக்காலக் கதைகள் வந்துள்ளனவா என்று தேடுகிறேன்.

மணிப்பூரி மொழியின் இம்போச்சா எழுதிய “தண்ணீர்” ஒரு அரசியலைப் பேசினால், ஓம் பிரகாஷ் எழுதிய “கொத்தடிமை ஜனநாயகம்” எனும் இந்திக் கதை மற்றோர் அரசியலைப் பேசுகிறது. ஹிமான்சி செலாட் எழுதிய குஜராத் கதையான “ஏழாவது மாதம்” மதக் கலவரத்தைப் பேசுகிறது. கொத்தடிமை ஜனநாயகம் பஞ்சாயத்து தேர்தலின் சாதியக் கொடூரத்தைப் பேசுகிறது. ஏழாவது மாதம் மதத்தைக் காரணம் காட்டி கர்ப்பிணிப் பெண்ணின் வயிற்றைக் கிழித்து சிசுவை எடுத்துக் கொல்லும் கொடூரத்தைப் பேசுகிறது. உண்மைச் சம்பவங்களை அடியொற்றிய கதைகளாக இவை இருக்கின்றன. 

கங்கா விமல் பிரசாத் எழுதிய இந்திக் கதையான “பயணிகள்” இக்கரைக்கு அக்கரை பச்சை என்பதுபோல் ஒவ்வொரு தேசத்தவரும் மற்றொரு தேசத்தை நினைத்துப் பெருமைப்படுவதும், நேரில் செல்லும்போது நாம் அவ்வளவு மோசமாக இல்லை என சமாதானம் ஆகுவதும் போலானது. கிரேக்க நாட்டுக்கு சுற்றுப்பயணம் போகும் இந்தியக் குடும்பம் கிரேக்கத்தில் சந்திக்கும் வயதானவருடன் நிகழும் உரையாடல்களில் கிரேக்கத்தின் கலாசார சீர்கேடுகளும், பண்பாட்டுச் சிதைவுகளும் அப்பெரியவர் வாயிலாக இவர்களுக்கு கடத்தப்படுகிறது. இந்தியா குறித்து அவர் பெருமையாக கூறுகிறார். ஆனால் இந்தியக் குடும்பம் இந்தியாவின் சமகாலம் குறித்தும், மோசமான அரசியல் நிலைப்பாடு குறித்தும் அப்பெரியவருக்கு உண்மையைக் கூற முடியாமல் வெப்பியாரப்பட்டுத் திரும்புகின்றனர். 

   

      பினோத் கோஷலின் வங்கச் சிறுகதையான “குறுஞ்செய்தி” யார் என்றே தெரியாமல் உரையாடுகின்றன. இறுதியில் மகள் உரையாடியது தந்தையுடன் என்பது திருப்பமாகிறது. கைபேசிகளின் வளர்ச்சி ஒருபக்கம் குடும்ப உறவுகளைத் தொலைத்திருக்கிறது. அருகருகே இருந்தும் தனித்திருக்கச் செய்கிறது. பிறந்தநாள் பரிசாக தந்தை மகளிடம் ஒரு பரிசு கேட்கிறார். வெள்ளைத் தாளில் உன் தாய் மொழியில் ஒரு கடிதம் எழுதிக் கொடு என்கிறார். கடிதங்கள் எந்த அளவுக்கு மக்களை உணர்வுடன் வைத்திருந்தன என்பது இன்றைய தலைமுறைக்குத் தெரியாத ஒன்று. கடந்த காலத்தினரிடம் கேட்டால் விடிய விடியக் கதைகளாகச் சொல்வார்கள். 

இந்தத் தொகுப்பைப் போல் அரசியல் பேசும் கதைகள் சமகாலத்தில் தமிழில் எழுதப்பட்டுள்ளனவா என்ற கேள்வி (என்னளவில்) எழுவது தவிர்க்க முடியாத ஒன்றாக இருக்கிறது. நல்லதொரு சிறப்பான மொழிபெயர்ப்பு வேலையினை பன்முக மேடை செய்திருக்கிறது. 

ஓ ஹென்றி சொல்வதைப் போல் கலையின் மதிப்பு அழகில் இல்லை. அதன் பயனில் உள்ளது என்கிறார். அரசியலை அழகியலுடன் முன்வைக்க முடியும் என்பதற்கு இத்தொகுப்பில் உள்ள கதைகளே சாட்சி.   

வெளியீடு: பன்முக மேடை 

விலை: ரூபாய் 250/-

சிறுபிராயத்து நினைவின் துளிர்ப்பு

 சிறுபிராயத்து நினைவின் துளிர்ப்பு

**************************************

ஈழத்தில் எனது சிறு பிராயத்தில் அதாவது ஏழு வயதாக இருக்கும் போது ஈழநாடு, ஈழநாதம், உதயன் மற்றும் வீரகேசரி போன்ற பத்திரிகைகளை வாசிக்க ஆரம்பித்துவிட்டேன். அபோதுதான் எனது அப்பாவின் அப்பா கதிரன் மாணிக்கம் அவர்கள் (அவர் ஒரு பெரியாரிஸ்ட்) இராமாயணம் புத்தகத்தை அவருக்காக வாசிக்க வேண்டியிருந்தார். ஏனெனில் அப்போது அவர் வயது மூப்பின் காரணமாக நடக்க முடியாமலும், பார்வைக் குறைபாடுடனும் இருந்தார். அப்பப்பாவுக்காக வாசிக்கப் பழகிய பிறகுதான் எனக்கு நிறைய காமிக்ஸ் புத்தகங்கள், கதைப் புத்தகங்கள் வாங்கி வாசிக்கும் ஆவல் எழுந்தது. அச்சுவேலியில் இயங்கி வந்த வாடகை நூலகம் ஒன்றில் (சரியாக நினைவில் இல்லை யார் நடாத்தியது என்று) ஒரு ரூபாய், இரண்டு ரூபாய் என வீட்டில் வாங்கிச் சென்று புத்தகங்களை வாங்கி வருவதும், வாசித்து முடித்ததும் திருப்பிக் கொடுத்துவிட்டு வேறு நூல்கள் வாங்கி வருவதும் என வாசிப்பு எனக்கு உணவை விடவும் மேலானதாக இருந்தது. வாசிப்புதான் என்னை இயக்கிக் கொண்டிருக்கிறது. 

ஏன் இங்கே இதனைச் சொல்கிறேன் என்றால் இன்று (06.04.2025) காலையில் கமநிதாவின் “கசங்கிய மரம்” தொகுப்பினை வாசித்து முடித்ததும் எனது பால்ய காலங்கள் நினைவுக்கு வந்துவிட்டன. 

மார்ச் மாதம் இறுதியில் (30.03.2025) திருச்சி மாநகரில் தீ இனிது இலக்கிய இயக்கம் ஒருங்கிணைத்த நான்கு புத்தகங்களுக்கான அறிமுக நிகழ்வில் கும்பகோணம் நகரில் இருந்து வருகை தந்து சிறப்பித்த சொல்வெளி அமைப்பின் தோழர் பாரதி மோகன் அவர்கள் ஐந்தாம் வகுப்புப் படிக்கும் எனது மகளின் கரங்களில் தந்து சென்றார். 

நான் ஒன்பதாவது படிக்கையில் வெண்ணிலா பற்றிய கவிதையே எழுதினேன். கமநிதாவும் வெண்ணிலவு பற்றிய கவிதையிலேயே துவங்கியுள்ளார். இது இன்னும் கூடுதல் ஈர்ப்பினை எனக்குள் ஏற்படுத்தியது. ஆறாம் வகுப்பில். எவ்வளவு திறமை, எவ்வளவு அவதானிப்பு, எவ்வளவு புத்திக் கூர்மை. ஒவ்வொரு கவிதையிலும் தனித்துவம் மிளிர்கிறது.

தந்தை ஒரு கவிஞர் என்பதால் இது சாத்தியமாகியது என்றெல்லாம் சொல்லிக் கடந்துவிட முடியாது. அதுவொரு தவறான புரிதலை உருவாக்கும். குழந்தையின் இந்த ஆர்வத்தினை நாமே முளையில் கிள்ளி எறிவதற்கு இணையானது. 

நாற்பது கவிதைகள் கொண்ட இத்தொகுப்பில் அழகழகாய் படங்களையும் தேர்வு செய்துள்ளார். முதல் கவிதையிலேயே பெரிய வினாவுடன்தான் நம்மை உள்ளேகச் செய்கிறார். அதேபோல் குழந்தைமைக்கே உரித்தான குறும்புத்தனம் கொண்ட கவிதையையும் தந்துள்ளார் பக்கம் 39, 53 கவிதைகள் இதற்கு சாட்சி. காகிதப் பூவினைக் கொண்டு தேனியை ஏமாற்றுவதாக நினைத்தாலும் தேனீ அமராமல் பறந்து விடுவதனை பார்த்து அழவோ, கோவமோ கொள்ளாமல் குதூகலிக்கிறார். இது கண்ணாமூச்சி விளையாட்டு போன்று அமைகிறது. 

பக்கம் 43, 59, 67, 71 கவிதைகள் நல்ல எள்ளல் தொனியில் அமைந்துள்ள கவிதைகள். எள்ளல் தொனி இயல்பாக கவிதையில் அமரும்போது நம்மை சிந்திக்கச் செய்கிறது. இந்தக் கவிதையை வாசித்துப் பாருங்கள்...

“கடற்கரையில் 

சுடச்சுட சுண்டல் கட்டித்தந்த 

செய்தித்தாளில் 

ஆறிப்போன செய்திகள்” சமூக ஊடகங்கள் இப்படித்தான் ஆறிப்போன செய்திகளை பரபரப்பாக்கி தந்து கொண்டிருக்கின்றன. 

பக்: 23, 29 கவிதைகள் சமூகத்தின் மீதும், சுற்றுச் சூழல் மீதும் கவிஞருக்கு உள்ள அவதானிப்பைச் சுட்டுகின்றன. 33 ஆம் பக்கத்தில் உள்ள கவிதை காகிதத்துக்கும் தூரிகைக்கும் இடையிலான போரில் அழகிய ஓவியம் பிறந்துள்ளதாக பிரகடனம் செய்கிறார். 

“வால் முளைத்த பட்டம் 

காற்றின் 

திசைவழிப் பறவை” 

இந்தக் கவிதை நல்ல கவித்துவத்திற்கான சிறந்த உதாரணம். மேலும் 

“காகிதத்தில் செய்த 

ரோஜாவில் வீசியது 

பச்சை வாசம்” என்ற கவிதை என் மனமெங்கும் கமநிதாவின் கவித்துவ வாசத்தை நிறைத்திருக்கிறது. பெரியவர்களை விடவும் குழந்தைகளிடம் படைப்பின் கூர்மை தனித்துவமாக மிளிர்கிறது. 

“வெற்றுக் காகிதமாய் 

குழந்தைகள் 

கிழித்து அவரவர்களுக்கான 

பொம்மைகளை செய்துகொள்கிறார்கள் 

பெற்றோர்கள்” என கமநிதா பெற்றோர்களைச் சாடுகிறார். உண்மைதான் குழந்தைகளை குழந்தைகளாக பெற்றோர்கள் வளர விடுவதேயில்லை. கமநிதா போன்ற குழந்தைகளே இன்றைக்கு சமூகத்துக்கு அவசியம் வேண்டும். 

இதுபோல் இன்னும் சிறந்த கவிதைகளைப் படைக்க, வாழ்வில் சிறக்க வாழ்த்தி மகிழ்கிறேன் அன்பு மகளே.

வாழ்த்துகளுடன் 

சுகன்யா ஞானசூரி.

06.04.2025.        

நூல்: கசங்கிய மரம் 

ஆசிரியர்: கமநிநிதா 

பதிப்பகம்: பரிதி பதிப்பகம் 

விலை: ரூ 120 

வெளியீடு: டிசம்பர் 2024.

தொடர்புக்கு: 72006 93200

ஆங்கரை பைரவியின் என்னிடம் கொஞ்சம் காஞ்சுருட்டான் இருக்கிறது

ஆங்கரை பைரவியின் என்னிடம் கொஞ்சம் காஞ்சுருட்டான் இருக்கிறது தொகுப்பின் மீதான வாசிப்பினை முன்வைத்து. - சுகன்யா ஞானசூரி 

"நதிக்கரை நாகரிகங்களில் 

சிறந்த இனவழி வந்தவர்களில் 

கடல்வழி கடந்தபோது 

அகதி என்றழைக்கப்பட்டவர்களில் 

நானும் ஒருவன்" 

என்ற எனது நாடிலி கவிதையிலிருந்து தொடங்குவதே இக்கவிதைத் தொகுப்புக்கு நான் செய்யும் மரியாதை ஆகும். ஏனெனில் கடலோடு வாழ்ந்த எங்களுக்கு நதியின் சலசலப்பை செவிமடுப்பதில் ஒரு அலாதி இன்பம். வாழ்வெனும் நாணயத்தின் இரு பக்கங்களைப்போல் எப்போதும் ஓயாமல் இரைந்து கொண்டிருக்கும் நதியும் கடலும் ஏதோவொன்றை கற்றுக் கொடுத்துக் கொண்டே இருக்கின்றன. அப்படித்தான் இந்தத் தொகுப்பினுள் என் கைபிடித்து அழைத்து வந்தது ஒரு கவிதை. 

"நதிக்கரைகளில் நடந்த எங்களின் வாழ்க்கை 

இருண்டு கிடக்கிறது...

நடக்க முடியாத நதிக்கரைகள்"(பக்: 44) 

அவைகள் முடமாகிப் போனதிற்கு நம் ஆலை முதலாளிகளின் நாணயமற்ற இச்செயலை நாசுக்காக பதிவிடுகிறார் இப்படியாக 

"அரசு வரைபடம் சொல்கிறது 

நதி 

ஆலைக் கழிவுகளின் 

சாக்கடையென." பக்: 43)

ஆங்கரை: திருச்சி - இலால்குடி சாலையில் அமைந்துள்ள அழகிய கிராமம். காவிரியின் கிளை நதியான கொள்ளிடத்தின் கரையில் அமைந்துள்ள கிராமம். வாழை சாகுபடி எப்போதும் இருக்கும். முதன்முதலாய் வாழை திரைப்படம் பார்த்ததும் விகடன் தடம் நேர்காணலில் இரண்டு வாழைத் நார்களை சும்மாட்டில் சுமந்து நின்ற தோழர் பைரவியே எனக்கு நினைவிற்கு வந்தார். சிவனைந்தன் எனக்கு பைரவியாகவே தெரிந்தார். தன் உழைப்பில் உண்மையாக இருக்க வேண்டும் என்ற உறுதிமிக்க நல்ல மனிதர். சொம்படித்திருந்தால் திருச்சியின் முக்கிய பெரும்புள்ளியாக இந்நேரம் வலம் வந்திருக்க வேண்டியவர். ஆனால் அதை அவர் புறங்கையால் தள்ளிவிட்டு இதுதான் நான், இதுதான் என் வழி என அமைதியாக வாழ்ந்து வரும் அகிம்சாவாதி. கோபம் வருகையில் சொற்கள் சாட்டைகளாக வீசிக்கொ(ல்)ள்ளும். 

இனிக் கவிதைகளுக்குள் செல்வோம்....

"இப்போது 

களத்தில் இருக்கிறேன் 

போட்டிக்கு வருகிறவர்கள் 

வரலாம் (பக்: 9) 

இனி ஒருபோதும் திரும்பி வரமாட்டார், உடைந்து போய் ஓரமாக மூலையில் குந்திவிட்டார் என்ற எதிரிகளின் ஏளனப் பேச்சுக்களுக்கு அறைகூவல் விடுக்கும் முகமாக இருக்கிறது. 

"உண்மையை மட்டுமே 

உள்வாங்கும் 

ஒலிவாங்கி என்றிருந்தால் 

கழிப்பறையில் மட்டும்தான் 

ஒலித்துக் கொண்டிருக்கும் 

உன் குரல்"  (பக்: 38)

என அரசியல்வாதியின் கபடப் பேச்சுக்களை எள்ளி நகையாடுகிறார். அரசியல்வாதிகளுக்கு உள்ள பல முகங்களுக்கு இத்தொகுப்பில் நிறையக் கவிதைகள் இருக்கின்றன. அதேபோல் இலக்கியவாதியின் கையூட்டு பற்றிய எள்ளலாக "ஒன்லி கூகுள் பேதான்' என்ற கவிதையைக் குறிப்பிடலாம். போகிற போக்கில் இசைஞானிக்கும் ஒரு கொட்டு வைத்து விடுகிறார் இப்படியாக 

"ஆர்மோனியம் தந்த 

அத்தனை இசைகளையும் 

ஒரு ஜால்ரா 

விழுங்கிக் கொண்டது' (பக்: 38)

இரும்புப் பெண்மணிக்கும் இரண்டு கவிதைகளை இத்தொகுப்பில் மானசீகமாக பதிவு செய்துள்ளார். 

"அவன் மந்திரச் சொற்களில் மயங்கி 

தம்பிகளும் படகில் ஏறிக் கொள்கிறார்கள்...

...

கடலில் தத்தளிக்கும் 

என் பெயரைக் கேட்டீர்கள் 

சொல்ல மறந்து விட்டேன் 

என் பெயர் விஜயலட்சுமி" (பக்: 99) 

என்ற கவிதை யாருக்கானது என்பதை நான் சொல்லித்தான் தெரியவேண்டும் என்பதில்லை. 

ரெங்கசாமியும், ராமசாமியும் :

ராமசாமி விழிப்பில் இருப்பதால்தான் ரெங்கசாமி ஆனந்த சயனத்தில் பாதுகாப்புடன் உறங்குகிறார் இல்லையா. அப்படியான மதநல்லிணக்கம் கொண்ட காவிரிக்கரை இது. சொர்க்கவாசல் திறப்பு குறித்த தந்தை தனையன் உரையாடல் இதற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு. "யோவ் ராமசாமி" ஒரு புதிய திறப்பினை கூறும் கவிதை. 

"பிட்டுக்கு 

மண் சுமக்க வந்தாய் 

பிள்ளைக்கறி 

கேட்டு வந்தாய் 

 பீ அள்ள வரமாட்டாயா"? (பக்: 54) 

"மலக்குழியில் விழுந்த 

என் தாத்தன் 

கதறியபோது மட்டும் 

எந்த வீட்டில் வெண்ணையை 

நக்கிக் கொண்டிருந்தாய்? (பக்: 48) 

என மாமன் மச்சான் கடவுள்களிடம் கேட்கும் கேள்விகளுக்கு எப்போதும் அமைதியே பதிலாக இருக்கிறது. மலக்குழி மரணங்களுக்கு நிவாரணத்தைத் தவிர அரசாங்கத்திடமே தீர்வு எட்டாமல் தொடர்கிறது இன்றைய அறிவியல் வளர்ச்சி பெற்ற நவீன காலத்திலும். ஏனென்று கேட்க நாதியற்ற விளிம்பு நிலைச் சமூகம்தானே பலியாடுகளாகின்றனர். 

மதவாதிகளுக்கு, இனவாதிகளுக்கு, துரோகிகளுக்கு, அரசியல்வாதிகளுக்கு, உறவுமுறை பாராட்டி ஏமாற்றுவோருக்கு என நிறையவே காஞ்சுருட்டான்களை கவிதைகளுக்குள் கண்ணிவெடியாய் வைத்திருக்கிறார். அக்கம் பக்கம் (பக்: 95) கவிதையில் ரொமான்ஸ் இருக்கிறது. இயற்கை மீதான கனிவும், அக்கறையும் நிறைந்து இருக்கிறது. 

"மிஸ் யூ" (பக்: 85) கவிதை காதல் கோட்டை காலத்துக்கு முன்பானதாக இருப்பினும் இப்போதைய காலத்தில் இது இளைய தலைமுறைகளின் போக்கினை கூர்ந்து அவதானிக்க வேண்டிய அவசியத்தை,  மகளின் நாசுக்கான உரையாடல் வழி கவிதை ஒரு விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துகிறது. "ஒன்லி கூகுள் பேதான்'" கவிதை சமகாலத்துக்கான டிஜிட்டல் சமூகத்தின் போக்கினை படம்பிடிக்கிறது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக நகைச்சுவை உணர்வு அதிகமாக இக்கவிதைகளில் நிறைந்து இருக்கிறது. 

இத்தொகுப்பில் "ஒவ்வாமை" (பக்: 13) கவிதை மட்டும் மிகைப்படுத்தப்பட்ட காட்சிகளால் புனைவுத்தனமாக துருத்திக் கொண்டிருக்கிறது. ஒருவேளை இதில் இந்தி என்பதற்குப் பதிலீடாக சாதி என்பதை வைத்து யாத்திருந்தால் ஒரு அருமையான கவிதைக்கான படிமமாக அமைந்திருக்கும் என்பது எனது வாசிப்பின் புரிதல். சில எழுத்துப் பிழைகள் அல்லது தட்டச்சுப் பிழைகளாகக் கூட இருக்கலாம். இவற்றை கொஞ்சம் ஊன்றிக் கவனித்திருக்கலாம். மேலும் கவிதைகளின் வடிவமைப்பில் கூடுதல் கவனமும் தேவைப்படுகிறது. இவற்றையெல்லாம் அடுத்த பதிப்பில் சரி செய்வீர்கள் என நம்புகிறேன். 

இறுதியாக: 

பிச்சை எடுப்பேன் 

உங்களிடம் அல்ல 

உங்கள் முன்பும் அல்ல 

பிறழ்வு நிலையில் 

கதறி அழுவேன் 

உங்களிடம் அல்ல 

உங்கள் முன்பும் அல்ல 

ஆனால் ...

வாழ்ந்து காட்டுவேன் 

உங்களிடமும் உங்கள் முன்பும். (பக்:100) 

ஒரு படைப்பாளனுக்குரிய அத்தனை சுயமரியாதையும், கர்வமும் இக்கவிதைக்குள் அடங்கியுள்ளன. இதுதான் பைரவி. பைரவிதான் இக்கவிதை. படிக்கின்ற ஒவ்வொருவருக்கும் காஞ்சுருட்டானின் (செந்தட்டி, காஞ்சுண்டி) நமைச்சல் ஏதோவொரு இடத்தில் இருந்தே தீரும். அப்படி இல்லை என்பவர்கள் முதல் கல்லை எறியும் பாக்கியசாலி ஆவீர்கள். 

நூல்: என்னிடம் கொஞ்சம் காஞ்சுருட்டான் இருக்கிறது 

ஆசிரியர்: ஆங்கரை பைரவி 

பதிப்பகம்: செவ்வி வெளியீடு 

விலை: ₹ 150

தொடர்புக்கு: 9976350636

சீராளனுக்கு வழங்கப்பட்ட சீர்மிகு விருதும் சீராளனின் சீரான செவ்வியும்

 

சீராளனுக்கு வழங்கப்பட்ட சீர்மிகு விருதும் சீராளனின் 

சீரான செவ்வியும்

– சுகன்யா ஞானசூரி.

இரா. விஜயன் அவர்களால் எடுக்கப்பட்ட நேத்தாஜி முதல் பொதிகைச் சித்தர் வரை எனும் செவ்வி பல்வேறு திறப்புகளையும், புதிய தேடுதல்களையும் மேற்கொள்ளச் செய்யும் அற்புதமான நூல். சீர் வாசகர் வட்டம் வழங்கிய சீர் விருது நிகழ்வில் அனைவருக்கும் இலவசமாக வழங்கபப்பட்ட சிறு பிரதி. கடுகு சிறுத்தாலும் காரம் குறையாது என்பதற்கு இணையாக நாற்பத்தெட்டு பக்கங்களில் அளவான கேள்விகளால் நிறைவானதும், தெளிவானதுமான பதில்களால் அமைந்திருப்பது சிறப்பு. அன்றைய நாளில் இரவுப் பணி என்பதால் நிகழ்வில் என்னால் கலந்துகொள்ள இயலவில்லை. ஆனாலும் தோழர் அரசெழிலன் அவர்கள் இந்நூலினை எனக்கு அனுப்பித் தந்தார். அவருக்கு என் நெஞ்சார்ந்த நன்றி.

இந்நூலினை இன்று (09.07.2024) வாசித்து முடித்தபோது அரைநூற்றாண்டுக்கு முன்னால் நானும் பயணித்து திரும்பியதைப் போலிருந்தது எனலாம். (ஏற்கனவே பேராசிரியர் வீ.அரசு அவர்கள் எழுதிய தோழர் பொதிய வெற்பனின் அரை நூற்றாண்டுப் பயணம் எனும் குறுநூலும் உண்டு. இது உலகத் தமிழ் பண்பாட்டு மையம் விருது அமைப்புக்கு வீ.அரசு அவர்கள் எழுதிய கடிதம் என்பதும் அறிய முடிகிறது பக்கம்: 48). பல தலைவர்கள், பல்வேறு அமைப்புகள், தொடர் செயல்பாடுகள், வெளியீடுகள், தோழமைகள், முரண்பாடுகள், போராட்டங்கள் என பல்வேறு விடையங்களை நதியின் போக்கில் சொல்லிச் செல்லும் பொதி அய்யாவின் நினைவாற்றல் மலைப்பாக இருக்கிறது.

முனைவன் இதழ் ஆரம்பித்து சிலிக்குயில் வரையில் அவரது செயல்பாடுகள் இன்றைய தலைமுறை அறிந்துகொள்ள வேண்டிய முக்கியமான அம்சங்கள் எனலாம். ஈழத்து படைப்புகளை அறிமுகம் செய்ததில் சிலிக்குயிலின் செயல்பாடு அளப்பரியது. ஜெயமோகன் உடனான கடிதப் போக்குவரத்து பக்:25, ரவிக்குமார் உடனான முரண்பாடு பக்:24, அ.மார்க்ஸின் இஸ்லாமியச் சார்பு, பொதியின் சித்தர் நிலைப்பாடு என பல்வேறு அம்சங்களுடன், புதுமைப் பித்தனைக் கண்டடைந்ததும், பிரேமிளை கண்டடைந்ததும், அருட்பா மருட்பா யுத்தத்தின் பின்னணியும், இலக்கிய ரசனையும், விமர்சனமும், விண்ணப்பித்துப் பெறும் விருதுகளுக்கு கண்டனம் செய்து சுயமரியாதை அரசு இந்த நிலையை மாற்ற வேண்டும் என குரல் கொடுத்ததும், கலைஞரின் எதிர்பார்ப்பும், ஆனைமுத்து அய்யாவின் பதிலும், தமிழ்தேசியம், பொதுவுடைமை, தலித்தியம், திராவிடம் என பல்வேறு அமைப்புகளின் செயல்பாடுகளும், அவற்றின் முரண்பாடுகளும் என பல்வேறு விடையங்களை தெளிவான பார்வையில் முன்வைக்கிறார். தமுஎகச அமைப்பிலிருந்து வெளியேறியபோது முன்வைக்கப்பட்ட குற்றச்சாட்டுகள் நகைப்புக்குரியது. தொகை நூல்களின் பெரும்பணி அளவிட முடியாத ஒன்று.     

கடந்த காலத்தை வாசிப்பதும், சமகாலத்தை வாசித்து எழுதுவதும் எதிர்காலத்தில் பேரும் புகழோடும் இருப்பதற்கு மட்டுமல்ல. இப்புவி இன்னும் எத்தனை காலங்களுக்கு இருக்கும்மட்டும் நம் மொழி, பண்பாடு, வாழ்வியல் என்பன மீட்டுருவாக்கம் செய்ய ஏதுவாக அமையும். அந்த மொழி சீரும் சிறப்புமாக அமையும் என்பதன் பொருட்டுமே என்பது என் எண்ணம். இப்படியான ஒரு விடையத்தையே பொதி அய்யா எவ்வித சமரசமும் இன்றி செயல்படுத்தி வந்துள்ளார். இவரைப் போன்றவர்கள் இப்போது சொற்பமே.

படித்தவன் சூதும் வாதும் செய்தால் போவான் போவான் ஐயோ என்று என்பதில் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. ஏனெனில் கல்விப்புலம் எவ்வாறு இருக்கிறது என்பது அனைவரும் அறிந்ததே. கல்விப் புலங்களில் இருப்பவர்கள் செய்ய வேண்டியவற்றை தனி ஒருவனாக பொதி அய்யா செய்திருக்கிறார். இந்நூலில் கல்விப்புலத்தில் சூது, வாதோடு செயல்பட்டவர்களை சுட்டிக் காட்டவும் தயங்கவில்லிலை.

தோழர் பொதிய வெற்பனின் அரை நூற்றாண்டுப் பயணம் நூல் குறித்து நான் முன்னர் சொல்லியது போலவே “எந்த ஒன்றிற்குள்ளும் அடைக்க முடியாத பேராளுமை” என்பது போலவே. சீராளனுக்கு வழங்கப்பட்ட சீர்மிகு விருதும் சீராளனின் சீரான செவ்வியும் என்பதும் இந்நூலுக்கு பொருத்தமாகிறது. நீங்களும் வாசித்துப் பாருங்கள்.

 

வெளியீடு: சீர் கலை இலக்கிய விழா 2024 சிறப்பு வெளியீடு

விலை: ரூபாய் 30 

தமிழ், தமிழடையாளம்

#நன்னூல் இதழில் வெளியாகியுள்ள தமிழவனின் சிறப்புக் கட்டுரையானது தமிழ்த் தேசியத்தைக் கோருபவர்கள் கூனிக்குறுகி நிற்பதா? அல்லது மார்தட்டிப் பெருமை கொள்வதா? என்ற கேள்வியை முன்வைக்கிறது. சமகாலத்தில் பெரியாரின் தேவை என்ன என்ற கேள்விக்கும் சிறப்பான பார்வைகளை பதிலாக வைத்துள்ளார். பெரியாரை கடவுள் மறுப்பாளராக, பிரச்சாரகராக மட்டுமே குறுக்கிப் பார்க்க வைத்திருக்கிறோம். ஒரு தத்துவவாதியாக, தமிழின் தனித்த சிந்தனையாளராக காணத் தவறியதையும், அறிஞர் அண்ணாவின் "சிந்திப்பீர்" என்ற சொல்லின் குறியீட்டு விளக்கம் இன்றைய மேடைப் பேச்சுக்களில் காணாமல் போனதன் அரசியலில் தனிமனித சிந்தனையற்ற கும்பல் மனப்பான்மைகளின் பெருக்கமும் அதன் உளவியல் வெளிப்பாடுகளை ஜெர்மனியின் மார்க்சிய மனிதாபிமானி உளவியல் நிபுணர் வில்ஹெல்ம் ரைக் எழுதிய 'பாசிசத்தின் கும்பல் உளவியல்' எனும் நூல் கொண்டு ஹிட்லரின் இயக்கத்தின் வளர்ச்சியை சுட்டிக்காட்டி விபரிக்கிறார். 

பல்கலைக்கழகங்கள் தமிழரின் இருபது நூற்றாண்டு வரலாறை எழுதத் தவறியதையும், அதனை எழுத அவர்களைப் பணிக்காததும் தவறான கருத்து திரிபுவாதங்கள் தோன்றுவதையும், ஜே.என்.யு போன்ற அறிவுசார் தளத்தைக் கண்டு பாசிசம் பயப்படுவது போல் தமிழகத்தில் எந்தப் பல்கலைக்கழகமாவது இருக்கிறதா? குறிப்பாக தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம் இதனைச் செய்யத் தவறியதை அறிவுஜீவிகளின் குடுமிப்பிடி சண்டைகளும், பதவி மோகங்களும் படுத்தும் பாடுகளினூடாகச் சுட்டிக் காட்டுகிறார். 

பெரியாரின் மண்ணில் சாதியம் மெல்ல மறைந்து வரும் வேளையில் சாதியச் சங்கம் தன்னை அரசியல் கட்சியாக்கி சாதியை மீண்டும் வளர்த்து பெரியார் முகத்தில் கரியைப் பூசியதை சுட்டிக்காட்டும் இடத்தில் நாம் வெட்கப்படுவதைத் தவிர வேறில்லை.  அதேபோல் ஈழ அரசியல் தோற்கடிப்புக்குப் பின்னால் உள்ள வெற்றுக் கூச்சலிடும் வாய்சவடால் தலைமைகளும், கோடரிக் காம்புகளும் காரணகர்த்தாக்களாகியதையும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

காட்சிப் பண்பாட்டின் குழந்தைகளாக தலைவர்களின் சிந்தனையே நம் சிந்தனை, தலைவர்களின் மேடைப்பேச்சே நம் பொன்மொழி என்ற போக்கை பிரெஞ்சு சமூகவியல் நிபுணர் பியர் பூர்தியூ ஆய்வுகள் கொண்டு விளக்குகிறார். குமரி முதல் சென்னை வரை இந்தப் போக்கு ஒவ்வொருவரிடமும் உருவாகியுள்ளதையும், கர்நாடகத்திலும், கேரளத்திலும் இந்தப் போக்கு மட்டுப்பட்டு தனிமனித அறிவுசார் சிந்தனை வளர்ந்திருப்பதையும் ஒப்பிட்டு விளக்குகிறார். காட்சிப் பண்பாடு நம்மை கேளிக்கை மிகுந்த வாழ்வுக்குள் தள்ளியுள்ளது என்றால் மிகையாகாது.

மொத்தத்தில் பத்துப் பக்கம் கொண்ட இக்கட்டுரை "தமிழ் வாழ்க" என ஒலியெழுப்பிக் கொண்டிராது வளரும் தலைமுறை தமிழ், தமிழ்த்தேசியம் என்பவற்றை பேசுவதற்கு முன்பு தமக்கான வரலாற்றை உண்மையுடன் எழுதிய பிறகு கோரலாம் என்பதை அழுத்தம் திருத்தமாக முன்வைக்கிறது. சிறந்த இக்கட்டுரையை தவறாமல் வாசியுங்கள்.

- சுகன்யா ஞானசூரி

30/09/2022

இதழ்: நன்னூல்

விலை: ₹100 (தனி இதழ்)

தொடர்புக்கு: 86104 92679, புலன எண்: 99436 24956. 

செயற்கை நுண்ணறிவு (AI)

 செயற்கை நுண்ணறிவு (Artificial intelligence)

- சுகன்யா ஞானசூரி.

உலகம் முழுவதும் இன்று உச்சரிக்கும் ஒற்றைச் சொல் "ஏய்" (AI). தமிழில் "ஏய்" என யாரையேனும் நாம் விழித்தால் சற்று பாரதூரமான விளைவுகளை சந்திக்க நேரிடும். அப்படியாகத்தான் இந்த ஒற்றைச் சொல் பலதரப்பட்டவர்களிடம் பல்வேறு விளைவுகளையும், விவாதங்களையும் சமீக காலமாக உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது. இந்த நூற்றாண்டின் வேகமான வளர்ச்சியில் சாட் ஜிபிடி (ChatGPT) செயற்கை நுண்ணறிவுத் தொழில்நுட்பம் படுபயங்கரமாக கோலோச்சிக் கொண்டிருக்கிறது. 

செயற்கை நுண்ணறிவுக்கான விதை அதாவது இதுகுறித்த விஞ்ஞானச் செயல்பாடு 1960ஆம் ஆண்டில் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. இது எலிசா (ELIZA) என்ற பெயரோடு இயங்கத் துவங்கியிருக்கிறது. பின்னர் இதனை அடியொற்றி அலைஸ் (ALICE) எனும் செய்கை நுண்ணறிவுச் இயங்குதளம் உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதன்பிறகு அமேசானின் அலெக்ஸா (Alexa) உலகமே அறிந்த ஒன்றுதான். 

இப்போது பல்வேறு நிறுவனங்களின் தொழில்நுட்ப முதலாளிகளின் சந்தைக்கான போட்டியை இந்த செயற்கை நுண்ணறிவு தொழில்நுட்பம் திறந்திருக்கிறது என்பதே எதார்த்தம். இன்றைக்கு இதன் பயன்பாட்டின் தேவைகளை விடவும் அச்சுறுத்தும் விதமான தேவையற்ற செயல்பாடுகளை விரைவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறது. இவற்றைக் கட்டுப்படுத்தவும் இன்னொன்றைக் கண்டடைய வேண்டியிருக்கிறது. கிராபிக்ஸ் தொழில்நுட்பம் பல்வேறு ஒளிப்படம் எடுக்கும் கலைஞர்களுக்கு வரப்பிரசாதமாக அமைந்திருந்த போது அதைக்கொண்டு மார்பிங் செய்து பலரது வாழ்வைச் சீரழித்த, அல்லது பணம் பறிக்க தவறான வழியில் பயன்படுத்தப்பட்டது என்பதையும் நாம் அவதானிக்க வேண்டியிருக்கிறது. அப்படியாகவே இன்று இந்த செயற்கை நுண்ணறிவு தொழில்நுட்பம் பல்வேறு குறைபாடுகளோடு தவறான பயன்பாடுகளுக்கு துணை போகிறது. 

காலமாற்றத்தின் வளர்ச்சிப் போக்கில் தொழில்நுட்பங்களின் பயன்பாடுகள் தவிர்க்க முடியாதவையாக இருக்கின்றன. இத் தொழில்நுட்ப வளர்ச்சி பல்வேறு மனிதர்களின் வேலை வாய்ப்புகளையும் பறிக்கிறது. இனி வருங்காலங்களில் மருத்துவ உலகம் இதைக்காட்டிலும் மேம்படுத்தப்பட்ட செயற்கை நுண்ணறிவு தொழில்நுட்பத்தால் மேம்பாடடையும் என எதிர்பார்க்கலாம். இவற்றை எதிர்த்து வேலைவாய்ப்புகளை தக்கவைக்கவும் நாம் போராடித்தான் ஆகவேண்டும். 

நாம் பாதி வாழ்வைக் கடந்து விட்டோம். நம் குழந்தைகளுக்கு இந்த செயற்கை நுண்ணறிவு தொழில்நுட்பம் ஏற்படுத்த இருக்கும் சவால்களையும், அவற்றிற்கு ஈடுகொடுத்து  வாழ்வை வெற்றிகரமாக்க இப்போதே கற்றுக் கொடுக்கத் தயாராக வேண்டும். 

1960 களில் செயற்கை நுண்ணறிவு தொழில்நுட்பம் அறிமுகப்படுத்தப் பட்டது என்றாலும் இதற்கு மூலமாக இருந்தது எழுத்தாளர்களின் தீராத புதிய வேட்கைதான். பல்வேறு விஞ்ஞானக் கண்டுபிடிப்புகளுக்கு யாரோ ஒரு கவிஞர், எழுத்தாளர் உதிர்த்துச் சென்ற சொற்களே காரணிகளாகி இருக்கின்றன. கி.பி. மூன்றாம் நூற்றாண்டில் அப்பலோனியஸ் ரோட்ஸ் எழுதிய காவியமும், கி.பி ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட ஆயிரத்து ஒரு அரேபிய இரவுகள் தொகுப்பின் சிட்டி ஆஃப் ப்ரேஸ் எனும் கதையும் இன்று செயற்கை நுண்ணறிவு தொழில்நுட்பம் வளர்ந்துவரக் காரணியாகி இருக்கிறது என்பதை உங்களால் நம்பமுடியவில்லைதானே? ஆனால் அதுதான் உண்மை. படைப்பாளிகள் ஒரு தீர்க்கரிசிகள்தான். 

கேரளாவில் இருந்து வெளியாகும் மனோரமாவின் குழந்தைகளுக்கான இதழில் செயற்கை நுண்ணறிவு குறித்து ஆரம்பம் முதல் தற்போது வரை பல்வேறு கேள்விகளுக்கு விடையளிப்பதோடு நல்லவிதமாக எடுத்தியம்புகிறது. தமிழில் உள்ளதா தெரியவில்லை. முழுக்க முழுக்க எளிமையான ஆங்கிலத்தில்தான் உள்ளது. பெரியவர்களாகிய நாமும் வாசிப்பது நல்லது. குழந்தைகளோடு உரையாடுவதற்கும், தொழில்நுட்பத்தின் சாதக பாதகங்கள் குறித்து தெரிந்து கொள்ளவும் இது உதவுகிறது. 

விலை: ₹45.

சாத்தான்களின் அந்தப்புரம்

 சாத்தான்களின் அந்தப்புரம் 

நீண்ட நாட்களுக்குப் பிறகு ஒரு கவிதைப் பிரதியினை வாசித்துக் கொண்டிருந்தேன். சற்று ஓய்வறைக்குச் சென்று திரும்புகையில் மனைவி வாசித்துக் கொண்டிருந்தார். ஆச்சரியம் மேலிட சில கவிதைகளை அவரை வாசிக்கச் சொன்னேன். தன்னியல்பாக வரி பிரித்து வாசித்ததைக் கேட்டதும் எனக்கு வியப்பாகவே இருந்தது. அன்பாக முத்தங்களை வழங்கிவிட்டு தொகுப்பை மேலும் வாசித்து முடித்தேன். கிட்டத்தட்ட அத்தொகுப்பு வெளிவந்து பத்தாண்டு ஆகப்போகிறது. ஒரு தொகுப்பு ஒரு தசாப்தத்திற்குப் பிறகும் வாசிப்பவருக்கு புதிய அனுபவங்களையும், அதிர்வுகளையும் வழங்கும் எனில் அது சிறந்த படைப்பாகிறது. அத்தகைய படைப்பில் இத்தொகுப்பும் ஒன்று என்றால் மிகையாகாது.

\\உங்கள் நிர்வாணத்தை 

ஒன்றுமில்லாமல் செய்யத் துணிந்த நாட்களில்தான் 

நீங்கள் எங்களை ஒன்றுமில்லாதபடிக்கு 

தள்ளிவைத்து தெய்வமாக்கினீர்கள்//

தாய்வழிச் சமூகத்தை புறந்தள்ளி ஆண்வழிச் சமூகமாக ஆதிக்கம் பெற்ற மேட்டிமைத் தனத்தை, பெண் உழைப்பின் மீதான சுரண்டலை பகடி செய்யும் சிறந்த கவிதை. 

பெண் ஒடுக்குமுறை, பெண் உடல்மீதான அத்துமீறல் என சமூகத்தின் அழுத்தப்படுகள் ஒருபுறம் எனில் வீட்டில் கணவனால், உறவுகளால் ஏற்படும் அழுத்தப்பாடுகள் மறுபுறம் என நைந்துகிடக்கும் மனம் கவிதையாகி தன்னை ஆசுவாசப்படுத்திக் கொள்கிறது. 

இலகுவான சொற்களும், நல்ல முதிர்ச்சியான சொற்பிரயோகமும் இத்தொகுப்பை சிறப்புறச் செய்கிறது. இவர் பொதுவுடைமை சிந்தாந்தத்தில் ஈடுபாட்டோடு செயல்பட்டு வருகிறார் என்பதையும் அறியமுடிவதால் சமூகம் குறித்த அதிலும் சமூகத்தில் பெண்களின் இடம் குறித்த கவனப்படுத்தலை கவிதைகளின் வாயிலாக நம்மோடு உரையாடுகிறார்.

அப்படித்தான் நான் பார்க்கிறேன். 

ஆண் × பெண் ஆண் × ஆண் பெண் × பெண் பெண் × ஆண் என இருமை கொண்ட பழைய வாசிப்பை விலக்கி தனிமனிதர் × பொதுமனிதர் எனும் பார்வையில் வாசிக்கையில் புதிய பார்வைகள் புலப்படுகிறது. திறக்கப்படும் உடல் மற்றும் அண்டங்களின் சக்கரவர்த்தி என்ற கவிதைகள் இதற்குச் சிறந்த சான்றாக அமைகின்றன. திணிப்பு எனும் கவிதை நுகர்வுக் கலாச்சாரத்தை திணிக்கும் விளம்பரங்களை தோலுரிக்கிறது. 

மேலோட்டமாக வாசிப்பவர் கண்களுக்கு இத்தொகுப்பு கணவன் மனைவியின் அல்லது ஒரு ஆண் பெண் ஊடல் மற்றும் கூடல் என்பதாகமட்டுமே தெரியுமெனில் அது அவர்களின் வாசிப்பின் போதாமையாக மட்டுமே கொள்ளப்படும். உடலரசியலின் நுண்ணரசியல் சதிராட்டங்களை சாவதானமாக கவிதையாக்கித் தந்துள்ளார் தோழர் தேவி எனும் நறுமுகை தேவி அவர்கள். 

இது ஒரு புது எழுத்து வெளியீடு.

- சுகன்யா ஞானசூரி

12.05.2023.

மரணத்தின் வாசனையும் அது தரும் வாதையும்

மரணத்தின் வாசனையும் அது தரும் வாதையும்.

- சுகன்யா ஞானசூரி

கடல் யாரோ ஒருவரின் துயரத்தை உள்வாங்கி கரையில் மோதித் தெறிக்கிறது என்ற த. அகிலனின் சிறுகதையில் உள்ள வரிகள் அவ்வளவு எளிதாகக் கடந்துவிடும் ஒன்றல்ல. 

நீர் தன் இருப்பிடத்திற்கேற்ப்ப தன் வடிவத்தைக் காட்டுவதைப் போலவே இங்கு மரணம் தன் அரூப வாசத்தை நுகரச் செய்கிறது. யுத்த வாதைகளில் இனியும் சப்பிப் போட எதுவும் இல்லாதபடிக்கு புதிய புதிய விமானங்களின் குண்டுவீச்சுகள், வித விதமான எறிகணைகள் என பலதரப்பட்ட முதலாளிய வர்க்கங்களின் ஆடம்பரப் பசிக்கு எளிய உணவாகிப் போனதென்னவோ சனங்கள், விலங்குகள், புல் பூண்டு தாவரங்கள் என சகலமும் மரணத்தின் வாசனையை நுகர முடியாமல் எனது பன்னிரண்டாவது வயதில் வெளியேறினேன் என்பதை விடவும் வெளியேற்றப்பட்டேன் என்பதே பொருத்தமாகும். 

1995 வரையில் வன்னி நிலம் எத்தகையது என்பதை நான் அறியவில்லை. அந்த ஆண்டின் பாரிய இடப்பெயர்வான யாழ் வெளியேற்றம் (1990 களில் முதல் யாழ் வெளியேற்றம் எம் சகோதரர்களுக்கு நடந்த பிறகான சில ஆண்டுகளில்) பூநகரிக்கும் ஆனையிறவுக்கும் நடுவே கிளாலி நீரேரி வழியாக வன்னி நிலத்தில் கால்பதிக்க வைத்தது. பெரு வனங்களும் பெரு வெளிகளுமாக அச்சம் தருவதாக இருந்தாலும் புதிய அனுபவமாக இருந்தது அப்போது. அது சிறுவர்களுக்கே உரிய மனம். கிளிநொச்சி, மாங்குளம், கனகராயன்குளம், கொல்லர் புளியங்குளம், மல்லாவி, வலைப்பாடு இப்படியாக 1996 செப்டம்பர் வரையிலான காலகட்டத்துக்குள் எத்தனை இடப்பெயர்வு. மலேரியா, நெருப்புக் காய்ச்சல், பாம்புகளோடு உறக்கம், காட்டுப் பன்றிகள் தொல்லை இப்படி நிறைய நிறையவே புதிய அனுபவங்களை வன்னி மண் தந்திருந்ததை த. அகிலனின் "மரணத்தின் வாசனை" சிறுகதைகள் தொகுப்பு மீண்டுமொரு நினைவுப் பயணத்திற்குள் என்னை அழைத்துச் சென்றன என்றால் மிகையாகாது. 

எம்.ரி 90 வண்டிகள் இப்போது (யப்பான் கோண்டா தயாரிப்பு) ஹீரோ கோண்டா ஆகிடுச்சு என்ற வரிகளை வாசிக்கையில் மலேரியா காய்ச்சல் கண்ட அப்பாவை கொல்லர் புளியங்குளம் முகாமிலிருந்து மாங்குளம் சந்தி பெரிய ஆஸ்பத்திரிக்கு அப்பாவின் எம்.ரி 90 மோட்டார் சைக்கிளில் அழைத்துச் சென்ற நினைவுகளை மீட்டிச் சென்றது. 

போர் தின்ற சனங்களிடம் சொல்வதற்கு நிறைய நிறைய கதைகள் இருக்கிறது. இவைகளை ஒருபோதும் இலக்கியமாக யாரும் ஏற்பது இல்லை. இட்டுக்கட்டிய புனைவுகளையே போரிலக்கியம் என்று கூவிக் கூவி விற்கும் விற்பன்னர்களையே இன்றைய நவீன உலகம் அலங்கரித்து வருகிறது. 

அகிலனின் கதைகளுக்குள் இந்திய இராணுவத்தின் அடாவடியால் பாம்பு கடித்து மருத்துவமனை கொண்டு செல்ல முடியாமல் இறக்கும் அப்பா, ஊரைப் பிரிந்து இடம்பெயர்ந்து திரும்பி வருகையில் சிதறுண்ட கற்குவியலாய் இருக்கும் கோயிலை காணச் சகியாத அம்மம்மாவின் இறப்பு, காதல் நிறைவேறாத சித்தியின் இறப்பு, ஒருதலைக் காதலியான காயத்திரியின் இறப்பு, பள்ளி நண்பனின் இறப்பு, தெரியாத போராளி  ஒருவரின் மரணம் இப்படி பல்வேறு மரணங்களை தன் கதைகளுக்குள் உயிரோட்டமாக்கித் தந்துள்ளார். அத்தனை இறப்புகளுக்கும் போரும், போர்க்கருவிகளும், ஆக்கிரமிப்பாளர்களும், இடப்பெயர்வுகளும் காரண காரியங்களாகி நிற்பதை யாரும் நம்புவதேயில்லை. விதியின் மீது பழி போட்டு கடந்துவிடுவது எளிதாகி விடுகிறது. எளிய மனிதர்களால் அதைத்தவிர வேறென்ன செய்துவிட முடியும்? 

சில கதைகள் தேவைக்கு அதிகமாக நீண்டு செல்வதும், ஒரே லயத்தில் சொல்லல் முறை இருப்பது சுணக்கத்தை ஏற்படுத்தினாலும் அத்தனை கதைகளும் சிறு திருப்பங்களோடு மையக் கருவை சரியாக வந்தடைகின்றன. இதுவே எழுத்தின் வெற்றியுமாகும். 

அலைகளின் மீதலைதல் எனும் எனது முதல் கவிதைத் தொகுப்பில் "கடல் மீது/ கால் நனைப்பதாய்/ மறந்தும் மிதித்து விடாதீர்கள்/கரைதேடி அலைகளின் மீதலைகிறது /அவர்களின் ஆன்மாக்கள் என எழுதியிருப்பேன். அது என் கண்முன்னால் மூழ்கடிக்கப்பட்ட படகில் இறந்துபோனவர்களுக்காக எழுதியவை. இப்போதும் அந்த நாட்களை நினைத்தால் நெஞ்சம் பதறவே செய்கிறது. கரையென நம்பி மணல் திட்டுக்களில் இறக்கிவிட்ட படகோட்டிகளும், மணல்திட்டில் மூழ்கி இறந்து போனவர்களும் தப்பிப் பிழைத்தவர்களும் என ஒரு பெருங் கூட்டமாகவே 1996களில் தனுஷ்கோடி கரைகளில் கால் பதித்தோம். தாயையும் சகோதரிகளையும் காப்பாற்றிவிடும் எத்தனத்தில் கானல் நீர் முகத்துவாரத்தில் மூழ்கிச் சாவெய்துபவனின் கரம்பற்ற இயலாமல்போன குறுகுறுப்பை "கரைகளுக்கு" என்ற சிறுகதை புலப்பெயர்வின் விடியலை வைகறைக்குள் புதைத்துச் செல்லும் கதை. 

மொத்தம் 12 சிறுகதைகள். ஒவ்வொன்றும் விதவிதமான மரணத்தின் வாசனையை சாம்பிராணிப் புகையாட்டம் திணறச் செய்கிறது. அதன் வாதைகளிலிருந்து தப்பித்தால் நீங்களே ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள் ஆவீர்கள். 

நூல்: மரணத்தின் வாசனை

ஆசிரியர்: த. அகிலன் 

வெளியீடு: வடலி 

விலை: ₹160.

கால் நூற்றாண்டு அகதி வாழ்வின் காட்சிப் படம்

 

"அந்தரம்" கால் நூற்றாண்டு அகதி வாழ்வின் காட்சிப் படம்.

- சுகன்யா ஞானசூரி.

அம்மா என்கிற அதிகாரத்திடம் அழுது பால் குடித்தபடியால் வேடிக்கை பார்ப்பதற்கான சத்து இன்னும் இந்த உடம்பில் இருக்கிறது.

ஒரு சாமான்ய மனித வாழ்வின் அலைக்கழிப்பு என்பது அவனது/ளது சொந்த தேசத்தில் நடப்பதாக இருப்பின் ஏதோவொரு வகையில் தீர்வை எட்டிவிடும் அல்லது குறைந்தபட்சம் சமரசத்திற்குள்ளாவது கொண்டுவரப்படும். இவை இரண்டுக்குள்ளும் அடக்க முடியாத ஆற்றாமையின் வெளிப்பாடு சொந்த தேசத்தில் இல்லாமல் அந்நிய நிலமொன்றில் அந்தரித்து நிற்கும் தமிழ் அகதிகளின் வாழ்வே அந்தரம். 

என்னால் உரைநடையில் சொல்ல முடியாமலே இருந்த என் அந்தரத்தை கவிதை எனும் வடிவம் கொண்டு வெளிக்கொண்டு வந்தேன். இது ஒரு வகையான அதிகாரத்தின் அடக்குமுறைக்கு கீழ்படியும் செயல் என்பதைக் காட்டிலும் தப்பித்தல் என்றே சொல்லவேண்டும். எது எப்படி இருந்தாலும் இவ்வளவு வெளிப்படையாக தயக்கமின்றி கால் நூற்றாண்டு தமிழர்களின் அகதி வாழ்வை ஒரு தன்வரலாற்றுப் புதினமாக்கி வழங்கியுள்ளார் தோழர் தொ. பத்திநாதன். 

இத்தனை ஆண்டுகால அகதி வாழ்வில் என்ன வகையான சொத்துக்களை சேர்க்க முடிந்தது? ஆடம்பரம் சுகபோக வாழ்க்கை? ஒருவேளை உணவைத்தானும் கடன்காரர் ஆக்கினை இன்றி உண்ண முடிந்ததா? படித்த படிப்பிற்கேற்ற வேலை? வேலைக்கேற்ற ஊதியம்? ஒருமுறையாவது அதிகாரிகளிடம் இழந்துபோகாத தன்மானம்? எந்த ஒன்றிற்கும் அகதியால் பதில் சொல்லிவிட முடியாதபடிக்கு இந்த வாழ்க்கை தொலைக்கப்பட்டு விட்டது என்பதை விடவும் தமிழ் அகதிகள் தமிழ் அதிகாரிகளின் சப்பாத்துக்களின் கீழ் நசுக்கி வைக்கப்பட்டுள்ளார்கள் என்பதே முரண் நகையானது. 

பெண்மையை, பெண் சுதந்திரத்தைப் பேசாத எந்தவொரு படைப்பும் அத்துணை கலைத்தன்மை கொண்டதாக அமைந்துவிடாது. சாந்தி எனும் மையப் பாத்திரத்தின் நகர்வினூடாக பல்வேறுபட்ட முகாம் பெண்களையும் முகாம்களை ஒட்டியுள்ள ஊர்ப் பெண்களையும் அவர்களின் பார்வையில் முகாம் எனும் திறந்தவெளிச் சிறைச்சாலையின் பன்முகப் பார்வைகளை அவதானமாக கையாண்டுள்ளார். கரணம் தப்பினால் மரணம் என்ற வார்த்தையைப் போலத்தான் இருபக்கமும் கூர்மையுள்ள கத்தியின் மீது நடப்பதைப் போன்ற பதற்றமே அந்தரத்தினை வாசித்து முடிக்கும்வரை. 

இருபக்க உறவுகளுக்குள்ளும் பார்வைக் கோணல்கள் இருக்கிறது. அது சமய சந்தர்ப்பம் பார்த்து வெளிப்பட்டும் இருக்கிறது. இப்போதும் வெளிப்பட்டவண்ணம் இருப்பதையும் மறுக்க முடியாது. ராஜீவ்காந்தி கொலைக்கு முன் ராஜீவ்காந்தி கொலைக்குப் பின் என தமிழகத்தில் ஈழ அகதிகள் வரையறுத்துப் பார்க்கப்படுவதும் கண்கூடு. இன்றைக்கு எவரும் இல்லை ஆனால் அவலங்களைச் சுமப்பது என்னவோ சாமான்ய அகதிகள்தான். நரம்பில்லாத நாவுக்குத்தான் எத்தனை தடித்த சொற்களை வீசி எறிகிறது எளிதில். அது மனதில் ஆறாது அந்தரித்து நிற்கிறது மனம் நொந்தபடி. 

சாதி சமயம் இரண்டும் மனிதர்களை எந்த எல்லைக்கும் அழைத்துச் செல்லும். அதுபோல் வஸ்துகளின் பழக்கவழக்கங்களும், கொலைக் குற்றங்களும்,  முகாம் தலைவர் எனும் போதையும் அதிகாரிகளிடம் சொந்த மக்களையே காட்டிக்கொடுக்கும் கேவலமான செயலையும் செய்யத் தயங்காது என்பதை கந்தசாமி, முருகானந்தம் மாந்தர்கள் வழி எடுத்தியம்பிள்ளார். அதேபோல் கல்வியின் பெயரால் தொண்டு நிறுவனங்களும், மத நிறுவனங்களும் செய்த செய்கின்ற மோசடிகளும் கொஞ்சநஞ்சமல்ல. அகதிகளின் பெயரால் அவர்கள் பரலோகத்தில் நித்தியமடைவார்களாக ஆமென். 

அந்தரம் புதினத்தில் கதைசொல்லியாக பத்திநாதனே பயணிக்கிறார். தான் பார்த்த காட்சிகளை, தான் வாழ்ந்த வாழ்வை அவர் சொல்லிச் செல்வதைப் போலவே அமைத்துள்ளார். இங்கே ஜிகினா வேலைகளுக்கு இடமின்றி உள்ளதை உள்ளபடியே சொல்லியிருப்பதால் சக அகதியாக அவருக்கு என் ராயல் சல்யூட். மற்றபடி பெயர் மாற்றங்களும், கட்டிட மாற்றங்களும் நிகழ்ந்துவிடுவதால் மட்டும் எதுவும் உடனடியாக மாறிவிடாது. அதிகார வர்க்கத்தின் புலனாய்வு முற்றாக நீக்கப்பட்டு சுதந்திரமான வாழ்க்கை வழங்கப்பட்டால் மட்டுமே அந்தரித்து நிற்கும் மனங்களில் ஆறுதல் ஏற்படும். 

அவர் மன்னாரில் நின்றுகொண்டு கடந்துவந்த இந்த வாழ்வை வேடிக்கை பார்க்கிறார். நான் உள்ளுக்குள் இருந்துகொண்டே வாசித்து நினைவுகளை மீட்டிப் பார்க்கிறேன்.

"அந்தரம்" தமிழகத்தில் ஈழத்தமிழ் அகதிகளின் கால் நூற்றாண்டு அகதி வாழ்வின் ஒரு காட்சிப் படம். 

ஆசிரியர்: தொ. பத்திநாதன் 

வெளியீடு: காலச்சுவடு பதிப்பகம்

விலை: ₹250.

ஷம்பாலா - தமிழவன்

நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு நான் வாசித்திருக்கும் நாவல் தமிழவன் அவர்களின் ஷம்பாலா எனும் அரசியல் நாவல். துவக்கத்தில் தொடுவதற்கு சற்று தயக்கமாகத்தான் இருந்தது. ஏனெனில் அவரது ஸ்ரக்சுரலிசம் நூலை வாசிப்தற்காக நான் தோழர்கள் Jamalan Tamil , Mubeen Sadhika , Yukaanthan Yuva போன்றவர்களின் எழுத்துகளின் வாயிலாகவே உள்ளேக முடிந்திருந்தாலும் இன்னும் வாசிப்பினை தொடராமலே உள்ளது. ஆனால் அதற்கு நேர்மாறாக எளிமையாக இருந்தது ஷம்பாலா. 

ஷம்பாலா அதிகாரத்தின் உறைவிடம். வலதுசாரியச் சித்தாந்தத்தின் புதிய கொள்கைகளும், அது தொடர்ச்சியாக பெற்றுவரும் வெற்றிகளும், அதிகாரத்திற்கு எதிரானவர்களை அதிலும் குறிப்பாக படைப்பாளர்களை பழிதீர்ப்பதில் செயல்படும் நுணுக்கங்களையும் (கெளரி லங்கேஷ் படுகொலை, வரவர ராவ் போன்றவர்கள் நினைவில் வந்து செல்வார்கள்) மூன்றாம் ஹிட்லர் எனும் நீலக்கண் அரசியல்வாதியூடாக விறுவிறுப்பான நடையில் சமகால அரசியலை அலசிச் செல்கிறது.

ஷம்பாலா ஹிட்லரின் சிறுபிராயம், வளரிளம் பருவம், காதல் தோல்வி, அரசியல் தாதாவாகுதல், திருமணத்தினை மறைத்தல் என பல்வேறு விடையங்களை நீங்கள் வாசித்தால் மட்டுமே யார் யார் என்பதை கண்டடைய முடியும்.

ஜெர்மானிய ஹிட்லரை தோற்கடித்து, வலதுசாரியச் சிந்தனையை வேரறுத்தவர் ரஷ்யாவின் ஸ்டாலின் அரசு என்பதை அமர்நாத் பாத்திரம் அழுத்தமாக சொல்வது சமகாலத்திலும் எதார்த்தமாக அமைந்துள்ளதா? அல்லது விதிப்பயனா? 

//நாம் சாதாரணமானவர் என்று பிறர் கூறும்படி அப்படியே இருந்தோமென்றால் இப்போது போலவேதான் எப்போதும் இருக்க வேண்டியவர்களாவோம்.// லாமாக்களின் இந்தப் போதனை ஒவ்வொருவரையும் அவரவரின்  இயங்கியலை நிறுவுகிறது. 

முழுமையான ஒரு அரசியல் நாவல். நாம் சாதாரணமானவர் இல்லை. இனி தமிழவனின் அடுத்தடுத்த நூல்களையும் வாசித்துவிடுவேன் எனும் நம்பிக்கை பிறந்துள்ளது. 

- சுகன்யா ஞானசூரி

08/09/2021.

 

அரூபா - கோ. கலியமூர்த்தி

 அரூபா - கோ. கலியமூர்த்தி

ஒரு பிரதி முன்வைக்கும் கருத்துகளை நாம் படைப்பாளரின் அந்தரங்கத்தோடு ஒப்பிட்டு அலசுவது படைப்புக்கு நாம் செய்யும் துரோகம். பிரதி என்ன சொல்ல வருகிறது என்பதை மட்டுமே நாம் உற்று நோக்க வேண்டும். ஒரு பெண் காதல், காமம் குறித்து ஒரு பிரதியை முன்வைத்த பிறகு ஒருவேளை இப்படித்தான் இருப்பாரோ? அப்படித்தான் இருப்பாரோ என்ற எண்ணங்களால் துளைத்தெடுக்கும் துயரம் தமிழ் இலக்கிய வெளியில் இன்னும் தொட்டுத் தொடர்ந்துகொண்டே இருக்கிறது. ஆனால் ஆண் படைப்பாளி முன்வைக்கும் பிரதியை இப்படியெல்லாம் துளைத்தெடுப்பதில்லை. பெண் என்பவள் இப்போதும் போகத்துக்கானவள் என்ற எண்ணத்தின் பிரதிபலிப்பு இது. 

தமிழ்நாடு கலை இலக்கியப் பெருமன்றத்தின் மாநிலத் துணைத் தலைவரும், பேச்சாளரும், கவிஞருமான அன்புத் தோழர் கோ. கலியமூர்த்தி அவர்களின் "அரூபா" மானசீகமான அன்புள்ளம் கொண்ட அனைவருக்குமானவள். ஒவ்வொருவர் வாழ்விலும் ஏதோ ஒரு சந்தர்ப்பத்தில் வந்தவராகவும், தங்கிச் சென்றவராகவும், அல்லது நிரந்தரமாக தங்கியவராகவும் அரூபாக்கள் இருக்கலாம். அரூபாக்கள் இடத்தில் அரூபன்களை பெண்கள் பொருத்திக் கொண்டு கவிதைக்குள் உள்நுழைவதில் கடினமில்லை. 

தோழர் கோ. கலியமூர்த்தி அவர்களின் அரூபா ஒவ்வொரு இடத்திலும் ஒவ்வொரு விசையங்களை மறைபொருளாக பேசுகிறார். அல்லது கவிஞர் அரூபமாகிவிடுகிறார். காதலும், மழையும் அரூபாவின் உலகத்தில் அதிகமாகப் பொழிகிறது. ஐந்திணைகளிலும் வெவ்வேறு வகையாக மழை பொழிவதை காட்சியாக்கியுள்ளார். பாரதி கண்ணம்மா வை தன் காதலியாக்கிப் பாடியுள்ளதைப் போல், ஆண்டாள் தன் பாசுரங்களில் திருமாலை அரூபமாக்கி பாடியதுபோல், தன் சகிகளை அரூபாவாக்கி நம் முன்னால் ஒரு ரூபத்தை உருவாக்கிக் காட்டுகிறார். 

தொண்ணூறுகளுக்கு முன்னான தோல்வியுற்ற, அல்லது நிறைவேறாது போன தன் காதலின் வசந்த காலத்தை மட்டுமே பேசுவது அல்ல. சமூகத்தின் அவலங்களையும் அரூபமாக பேசுகிறார். இரட்டைக் குவளை முறை, சாதிய அடக்குமுறை, வன்புணர்வு, நிறபேதம், அரசியல் என சமூகத்தின் அவலங்களையும் கவித்துவமாக சொல்கின்ற இடத்தில் அரூபா வெற்றி பெறுகிறாள். சிறுகோட்டுப் பெரும்பழமாக காதலும் காமமும் விருட்சமாகி நிற்கும் கவிதைகளில் அரூபாவை இப்படிச் சொல்கிறார் 

"காதல் ஒரு பேய் வீடு

சாந்திபெறா ஆவிகளின் தீராக்காமம்". 

காதலின் (இந்த சமூகத்தின் மீதான காதல் என்றும் கொள்ளலாம்) பித்து நிலை என்பது ஒரு சித்தரின் மனநிலைதான். 

"சிந்தனை முற்றிய சித்தம் 

சித்தம் பரவசம் சிலிர்க்கும் பித்தம்". 

"தன்னை மறக்கும் பித்தர்களுக்கே 

தன்னைக் காட்டும் தரிசனம் அரூபா" என ஒரு சித்தரின் மனநிலையில் அரூப தரிசனத்தைக் கண்டடைய துடிக்கிறார். ஆத்திகம் நாத்திகம் இரண்டுக்கும் இடையில் அரூபாவைக் கண்டடைகிறார். 

"நானோ தொழில்நுட்பம் கோலோச்சும் காலத்திலும் 

காற்றும் மழையும் காலமும் தின்றது போக 

பாறையில் எஞ்சிய தொல்குடி ஓவியம்" 

அரூபாவை நாம் அகழாய்வு செய்துகொண்டே போகலாம் அல்லது அவரவர் அரூபங்கள் நினைவோடைகளில் மேல் எழலாம். அர்த்தம் என்று தனியாக ஒன்றுமில்லை. பொருள்படுத்திக் கொள்வதில்தான் உருவாகிறது அர்த்தம். சமகாலத்தோடு நாஸ்டால்ஜியாவை கலந்து செய்த உணர்வே அரூபா. 

கவிஞர்கள் சொற்களில் எப்போதும் நிர்வாணத்தைப் போல் அம்மணங்களை விரும்புவதேயில்லை. வாழ்த்துக்கள் கவிஞருக்கு. 

விலை: ₹80

வெளியீடு: வெற்றிமொழி வெளியீட்டகம், திண்டுக்கல்.

தொடர்புக்கு: 97151 85309.

நாடிலி - புதிய பரிமாணம்

 தோழர் சுகன்யா ஞானசூரியின் “நாடிலி” கவிதைத் தொகுப்பு சமீபத்தில் வாசிக்கக் கிடைத்தது. தமிழ்நாட்டின் ஈழத்தமிழருக்கான அகதி முகாம் ஒன்றில் வசித்துவருகிறார். 90 களில் நடைபெற்ற யாழ்ப்பாண, வன்னி சமர்களின் தொடர்ச்சியாக நடைபெற்ற இடப்பெயர்வுகளில் இவருடைய குடும்பமும் இடம்பெற்றிருந்ததாக அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

1980 களில் பள்ளிப் பருவத்தில் முத்துப்பேட்டை நகரில் நடைபெற்ற ஏராளமான ஈழ ஆதரவு ஆர்ப்பாட்டங்கள், நிதித் திரட்டல்கள், முத்துப்பேட்டையில் குடியேறிய கணக்கற்ற ஈழ சொந்தங்கள் என் நினைவுக்கு வருகின்றன. புலம்பெயர்ந்த ஈழ சொந்தங்களுக்கு சிரமமின்றி வாடகை வீடுகள் கிடைப்பதற்கு அப்போது இளைஞர்கள் களம் இற‌ங்கியிருந்தார்கள். அவர்களின் துயரம் துடைக்கும் அனைத்துப் பணிகளிலும் அப்போதைய இளைஞர்கள் சமரசமின்றி ஈடுபட்டதை நான் அறிவேன். தொடர்ச்சியாக ஈழ விடுதலைப் போராட்டம், அதையொட்டி செழித்து வளர்ந்த கடத்தல் தொழில், ஈழத்தின் சகோதர யுத்தங்கள், இந்திய அமைதிப்படையினாலும், இலங்கைப் படைகளினாலும், பிற்பாடு உலகின் பல்வேறு ராணுவங்களும் சேர்ந்து நடத்திய கொடுமையான இன அழிப்பு இவை அனைத்தையும் எவரும் மறந்துவிடுவதற்கில்லை. அனைத்தும் விரிவாக ஆவணப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன.

தமிழகத்தின் எந்தவொரு ஈழ அகதி முகாமும் சிறை வாழ்க்கையை நினைவுகூரவே செய்யும். தனது சொந்த இன மக்களின் மீது அகதிப்பட்டம் சுமத்தி வெகு சாமர்த்தியமாக அவர்களின் மீது பல்வேறு துன்பங்களை நாம் சுமத்தி வருகிறோம். கடலூருக்கு அருகில் இருக்கும் ஈழ அகதி முகாம் வாழ்க்கையை நான் நேரில் பார்த்திருக்கிறேன். அகதி முகாம் வாழ்க்கையை தோழர்கள் பலர் சொல்லக் கேட்டிருக்கிறேன். தமிழ்நாட்டின் இரண்டாம்தரக் குடிமக்களாகவே அவர்கள் இன்னமும் நடத்தப்படுகிறார்கள். அவர்களின் குடியுரிமைக் கோரிக்கை இன்னமும் நிறைவேற்றப்படவில்லை. தோழரின் வலி மிகுந்த கவிதைகளின் ஒவ்வொரு வரியும் எனக்கு மேற்சொன்னவைகளை நினைவுக்குக் கொண்டுவந்தவண்ணமே உள்ளன. இவ்வுலகில் அகதியாய் இருப்பதன் பெருத்த வலியை அவரின் ஒவ்வொரு கவிதையும் சொல்லிச் செல்கின்றன.

“மழை நனைத்த மண்மீது
நடந்து அலைந்து தேசம் முழுமையும்
திரியவேண்டும்
பாடும் பறவையைப்போல்”

கவிஞரின் ஏக்கத்தை இக்கொடும் உலகம் எப்படி நிறைவேற்றப்போகிறது?

“என் தந்தையிடம்
இன்றும் கேட்கிறேன்
ஏன் என்னை அகதியாக்கினீங்கள்?”

என்னும் வரிகளினூடே முப்பது வருடங்களுக்கு முந்தைய ஈழத்து வாழ்க்கைச் சித்திரத்தை நமக்கு வரைந்து தருகிறார் கவிஞர்.

“நாம் அகதியாய் அடுக்கப்பட்டிருக்கிறோம்
யாதும் ஊருமில்லை
யாவரும் உறவுமில்லை”

என்னும் வரிகள் தமிழ்மண்ணின் பெரும் புகழை கேள்விக்கு உட்படுத்திவிடுகின்றன. இன்றைய தமிழனின் செயல்கள் பழம்பெருமைக்கு ஏற்ப அமைகிறதா? என்னும் கேள்வியும் கூடவே தொக்கி நிற்கிறது.

காடும், நதியும் காணாமலடிக்கப்பட்டதையும் கவிஞரின் உள்ளம் பேசும்போது கவிஞரின் அகண்ட மனசையும் நாம் தரிசனம் செய்யமுடிகிறது.

யாழ் வெளியேற்றம் என்னும் கவிதை வரிகளில் கவிஞரின் பரந்த உள்ளத்தை தரிசிக்க முடிகிறது.

கவிஞரின் அரசியலும், அன்பும், போர் தின்ற நிலத்தின் மீதான பற்றும், அகதி முகாம் வாழ்வும் வெறும் வார்த்தைகளால் விளக்கப்பட முடியாதவை. அவரின் கவிதை வரிகளினூடே நாம் அதை தரிசிக்க மட்டுமே முடியும்.

“போர் நிலத்தில்
ஒருகணம்
இறந்தே போயிருக்கலாம்
புலம் பெயராது”

என்னும் வரிகள் என்னை இன்னமும் ஏதேதோ செய்துகொண்டுதானிருக்கிறது.

நாடிலி – கவிதை
மா. ஞானசூரி
கடற்காகம் வெளியீடு
விலை ரூ. 110.
தொடர்புக்கு : 9790350714

நாடிலி- சரவணன் மாணிக்கவாசகம்

 

நாடிலி - சுகன்யா ஞானசூரி:

ஆசிரியர் குறிப்பு:

யாழ்ப்பாணத்திலுள்ள அச்சுவேலி வடக்கில் பிறந்தவர். முதுகலை அறிவியல் பட்டம் பெற்றவர். 1996ல் தமிழ்நாட்டுக்குப் புலம் பெயர்ந்தவர். அலைகளின் மீதலைதல் இவரது முதல் கவிதைத் தொகுப்பு. இது இரண்டாவதாக சமீபத்தில் வெளிவந்த கவிதைத்தொகுப்பு.

அடுத்த தலைமுறைக்கு எமது வாழ்வியலைக் கடத்துவது எமது படைப்புகள் என்றிருக்கிறார் முன்னுரையில். எப்போதும் வெற்றி பெற்றவர்கள் எழுதுவதே வரலாறு, தோற்றவர்களால் இலக்கியத்தில் மட்டுமே அதை சொல்ல முடியும். Shirani Rajapakse போன்றவர்கள் இலக்கியத்திலும் அதை மாற்றுகிறார்கள்.(Scattered -short story)

பொங்கல் என்றால் அரைகுறை தூக்கத்தில் குளித்து வாசலில் பொங்கல் பானையில் பொங்கி வடிவதைப் பார்த்து கத்திய சிறுவயதுப் பருவத்தின் நினைவுகள் மேல் வந்து படிகின்றன இந்த வரிகள்:

" இப்போது கரம் பற்றியிருந்த

பொங்கல் பானையருகே

மண்ணை முத்தமிட்டபடியிருந்தது

துண்டாக்கியவளின் தலை"

ஏதிலிகள் எந்த நாட்டுக்கும் வேண்டாதவர்கள். பங்களாதேஷில் இருந்து வந்த அகதிகளை வைத்துக்கொள்ள Secular nation என்ற லேபிள் இருந்தது போல நமக்கு இலங்கையில் இருந்து வந்தவர்களை வைத்துக்கொள்ள எந்த நிர்பந்தமும் இருந்திருக்கவில்லை.

" கால்நூற்றாண்டு அகதி வாழ்வில்

ஆஸ்பெட்டாஷ் சீற்றுக்கு மாறியிருக்கிறது

பத்துக்குப் பத்து என்பதொரு

கணித சூத்திரம்

இன்னும் மாற்றாமல் இருக்கிறார்கள்

கல்லறையின் அளவை

அந்திக்கருக்கலில் விடைபெற்றுச்செல்லும்

சூரியனைப் போல் மெல்ல விடைபெறுகிறோம் மரங்களை விட்டு

வீடுகளுக்குள் வெளிச்சம் பரவுகிறது

மண்ணெண்ணெய் குப்பி விளக்கிலிருந்து

குண்டு பல்புக்கு மாறிவிட்டோம்"

" எண்திசைகள் குறித்து

யாரும் அலட்டிக்கொள்வதில்லை

இடதுபக்கம் கருவேலங்காடும்

வலதுபக்கம் தைலமரக்காடும்

ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்குமான

வெளித்திசை என்பது

முகாம்வாசிகளின் ஒன்பதாவது திசை"

"வீட்டின் விறாந்தைகளில் துணையின்றி

வாசல் பார்த்துத் தனித்திருக்கும்

மூப்பின் நரையேறிய மூதாயின் விழிகளில்

படரும் ஏக்கம்

நாடிலிகளின் மனமொத்திருக்கிறது"

சுகன்யா ஞானசூரியின் கவிதைகள் பெரும்பாலும் அகதி வாழ்வைச் சுற்றியே வருகின்றன. பாரீஸில், ஆஸ்திரேலியாவில், லண்டனில் அகதி என்று அழைக்கப்படுவதில் ஒரு அர்த்தம் இருக்கிறது, தாய்த்தமிழகத்தில் எப்படி அகதியாக முடியும்! மொழி ஒன்றே எனில் நிலம் வேறு.

வாசிப்பதற்கே மிகுந்த வலியை ஏற்படுத்தும் இந்தத் தொகுப்பில் காணும் வாழ்க்கையைத் தான் இன்னும் பலர் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கின்றனர். சொந்த நாட்டிலேயே வசதி இல்லாதவர்களுடன் காவல்துறையும், மற்ற அதிகாரிகளும் நடந்து கொள்வதைப் பார்த்தவர்களுக்கு, அகதிகளிடம் அவர்கள் எப்படி நடந்து கொள்வார்கள் என்று யூகிக்க கற்பனாசக்தி எதுவும் தேவையில்லை.

தான் வாழ்ந்த, பார்த்த வாழ்க்கையை சுகன்யா ஞானசூரி ஆவணமாக்கும் முயற்சியே இந்தக் கவிதைத் தொகுப்பு. விடுதலைப்புலிகள் மட்டுமல்ல, புலம்பெயர்ந்தவர்களும் கூட போர்க்களத்தில் கௌரவமாக இறந்திருக்கலாம் என்று மருகும் ஒரு அவலவாழ்வு. பிள்ளைகளிடம் தான் பிறந்த ஊரின் பெருமையை சொல்லாதவர்கள் யார்? மகள் தாய்நாடு பற்றிக்கேட்டதும் "பிரபஞ்சத்தின் மேலிருந்து ஒற்றைச் சுருக்கில் தொங்குகிறேன்"  என்பதைத் தாண்டிச் சொல்லவோ, விளக்கவோ என்ன இருக்கிறது?

பிரதிக்கு:

கடற்காகம் வெளியீடு 78716 78748

முதல்பதிப்பு ஜூன் 2021

விலை ரூ.110.

குணா கவியழகனின் கர்ப்பநிலங்கள் சொல்வதென்ன?

 

http://puthiyaparimaanam.in/?p=1733 இணைய இதழில் வெளியாகியுள்ள நாவல்கள் குறித்த மதிப்புரை உங்கள் வாசிப்புக்கு வசதியாக கீழே.

தமிழ் இலக்கியத்தில் போர் இலக்கியத்திற்கு ஈராயிரம் ஆண்டு பாரம்பரியம் இருக்கிறது. புறநானூற்றுக்குப் பிறகு போரினை மையம் கொண்ட படைப்புகள் தமிழ் இலக்கியத்தில் விரல்சுட்டும் அளவில்கூட இல்லை. சமகாலத்தில் ஈழப்போர் அதற்கான வாய்ப்பை வழங்கியிருப்பதாகவே தெரிகிறது. குணா கவியழகன் இந்த போர் இலக்கியங்களில் தவிர்க்கவே முடியாதவராக தனது ஐந்து நாவல்களினூடாக சாட்சியமாக்கியிருக்கிறார். நஞ்சுண்ட காடு, விடமேறிய கனவு, அப்பால் ஒரு நிலம், கர்ப்ப நிலம்-1&2 என தொடர்ச்சியாக வாசித்தவர்கள் இதை விளங்கிக்கொள்வர். இவைகள் ஒரு நிலமிழந்த சமூகத்தின் ஆவணமாகின்றன. இது மிகையல்ல. இவ்விரு நாவல்களிலும் ஒவ்வொரு கதாபாத்திரங்களும் மிகக் கனமான செயல்பாடுகளைக் கொண்டிருக்கின்றன. அஃறிணை, உயர்திணை என்ற பாகுபாடுகள் அற்று அவையவை தமது பாத்திர வெளிப்பாடுகளை செவ்வனே செய்கின்றன. ஒவ்வொன்றையும் தனித்தனியாக விவரித்து எழுத விருப்பம்தான். நீளமாகிவிடும் அபாயம் கருதி முக்கியமான சில பேசுபொருளை மட்டும் சுருக்கமாக இங்கே சுட்டியிருக்கிறேன். இது எனது வாசிப்பிலும், நான் வாழ்ந்த வாழ்க்கையிலும் கண்டவைகளும் மட்டுமே. இதுவே முழுமையானதும் அல்ல.

பிரிட்டனின் நாடகமேதை ஹெரால்ட் பின்ட்டரின் நாடகங்களில் "அறை" ஒரு முக்கியமான உயிரியாக இடம்பெறுவதைப் போலவே "நிலம்" என்ற ஒன்றே குணா கவியழகனின் அனைத்து நாவலிலும் களமாக, பிரதான உயிரியாக, பாத்திரமாகிறது. ஈழம் எனும் ஒரு குட்டி தேசத்தின் நிலங்களின் வெவ்வேறு குணாம்சங்களை அவரது ஒவ்வொரு நாவலிலும் காணமுடியும். அது இரத்தத்தாலும், கண்ணீராலும், வியர்வையாலும் சூழ்ந்த நிலம். இதிகாசம் துவங்கி முடிந்து போன முள்ளிவாய்க்கால் யுத்தம் வரை இந்த நிலம் போரினையே பல நூற்றாண்டுகள் காவித்திரிந்த நிலம். இத்தகையதொரு நிலத்தில் வேரூன்றி நின்ற சமூகம் வேரறுத்து புலம்பெயர்ந்து வாழ்வில் நினைத்துப் பார்க்க முடியாத பேரழிவுகளுக்குள் தம்மை பிணைத்துக்கொண்ட வாழ்வியலை வெற்றி, தோல்வி, குரோதம், ஏக்கம் என பல்வேறு உணர்வுகளை மீளவும் நினைத்துப் பார்க்கும்படியாக அமைந்திருக்கின்றன கர்ப்பநிலங்கள்.

1995 அக்கோடபர் 30 ல் யாழ்ப்பாணத்தை விட்டு மக்கள் கிளாலி நீரேரி வழியாக வன்னி எனும் பெரிய வனாந்தரமான பெரும் நிலப்பரப்பிற்குள் செல்வது வரையான காலகட்டங்களில் நிகழ்ந்த சம்பவங்களை கர்ப்பநிலம் -1 வனமேகு காதை சொல்கிறது. யாழ் குடாநாட்டிலிருந்து மக்கள் கைதடிப் பாலம் வழியாக வெளியேறிய துயர்மிகு கதைகள் அவை. அதுவரையிலும் நினைத்துப் பார்த்திராத பாரிய புலப்பெயர்வு அது. கர்ப்பநிலம் -2 போருழல் காதை அந்த பெரும்நிலத்தில் நிகழ்ந்த போர்களையும், பெருங்காட்டுக்குள் நோய்களாலும், பட்டினிகளாலும் அல்லலுற்ற சமூகத்தின் அவலங்களை சொல்கிறது. இது இரண்டாயிரம் ஆண்டளவு வரையான காலகட்டத்தை பேசுகின்றது. அதன்பிறகு நடந்தவைகளை இந்த உலகமே பார்த்துக்கொண்டுதான் இருந்தது. இரண்டு நிலங்களிலிருந்தும் பிய்த்தெறியப்பட்டு மூன்றாம் நிலத்தில் இருந்துகொண்டு எழுதும் நான் அத்தனைக்கும் சாட்சியமாகி நிற்பதை உணர்கிறேன்.

இது தமிழ் - சிங்களம் என இரு இனங்களின் அரசியல் பிளவுபாடுகளுக்கு அப்பால் இரு இனமும் தனித்தனி இனமல்ல இரண்டும் ஒன்றேயான திராவிட இனம் என வலியுறுத்துவதாகவே நான் பார்க்கிறேன். அதுதான் விஞ்ஞான உண்மையும்கூட.  ரத்னநாயக்கா-நாகமணி என இரு தரப்பிலும் சாமான்ய வாழ்வில் புயலடிப்பதுபோல் கலவரங்களும், போரும், அரசியல் காய்நகர்த்தலும், மக்களின் அவலமான வாழ்க்கையென சொல்லப்படும் வரலாற்று நிகழ்வுகளுக்குள் மணிநாகன் எனும் தொன்ம கதாபாத்திரம் வழியே நாவலை தொய்வின்றி கடத்தியிருப்பது சிறப்பு. மூப்பனாக மாதவன் ஐயாவைக் கண்டடையும் இடங்களும், மாதவன்-மயிலு காதல் என காட்டின் இன்னொரு குறுங்காவியம்.

கொலராவால் அன்ரனின் தாயார் இறப்பதும், அன்ரன் கொலராவால் மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்படுவதும் நாகமணியின் மகளும் அன்ரனின் மனைவியுமான தேவி இவர்களோடு படும் துன்பம் என நோய்களால் போர்நிலம் மறுபுறம் மடிந்துகொண்டிருந்தது. இன்றைக்கு தீநுண்மியால் (கொரோனா) உலகமே முடமாகியிருக்கிறது. கட்டற்று மனித உயிர்களை காவு வாங்கிக் கொண்டிருக்கிறது. இதில் போர் ஏற்பட்டு, மருந்துத் தட்டுப்பாடும், உணவுத்தட்டுப்பாடும் ஏற்பட்டால் எப்படி இருக்கும்? நினைத்துப் பார்க்கவே அச்சமாக இருக்கிறது இல்லையா? அப்படித்தான் நிகழ்ந்தது. இல்லை நிகழ்த்தப்பட்டது. கொலரா எனும் நோயாலும், குலைப்பன் என்று அழைக்கப்படும் மலேரியா நோயாலும் பெருங்காட்டுக்குள் மக்கள் பாதிக்கப்பட்டு செத்து வீழ்ந்த போது தமிழீழ விடுதலைப் புலிகளின் சுகாதாரப் பிரிவினரால் நோய்கள் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட விதம் என்றென்றும் நினைவுகூரத்தக்கது. கொல்லர் புளியங்குளம் காட்டுக்குள் ஒருவர் மாற்றி ஒருவர் என குலைப்பன் நோயால் நாங்கள் பட்ட பாடுகள் சொல்லி மாளாது. அதோடு மாலை வேளையானால் மொய்க்கும் சக்கரபாணி வண்டுகளின் தொந்தரவோ கொடியது. புலிகளிலிருந்து மக்களையும், மக்களிலிருந்து புலிகளையும் பிரிப்பதற்காக உளவியல்ரீதியாக ஆட்சியாளர்கள் செயல்பட்ட விதம், போரின் தந்ரோபாயங்கள் என  மிகக்கொடிய நாட்கள் அவை. நோய்களும் அரசியல் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவையாகின.

 இரண்டு சிவில் சமூகங்களுக்கும் போர் என்பது பல்வேறு இழப்புகளையே வழங்கினாலும் அரசியல் ஆட்சியாளர்கள் மற்றும் அவர்களை அண்டிப் பிழைக்கும் சுரண்டல்வாதிகளுக்கு போர் பெரும் லாபம் ஈட்டிக் கொடுக்கும் தொழிலாகியிருந்திருக்கிறது. இதை அவர்கள் ஒரு நல்வாய்ப்பாக பயன்படுத்தியுள்ளார்கள். ரத்னநாயக்காவின் இரண்டு மகன்களில் தமிழர்கள் மீது செய்யும் போரை வெறுத்து ஆட்சியாளர்களைக் கண்டிக்கும் இடதுசாரியச் செயல்பாடுகளோடு உள்ள மலிங்காவிற்கும், மரம் அறுத்து ஆரியரத்னா எனும் அரசியல்வாதியோடு சேர்ந்து செய்யும் சுரண்டல்வாதியாகும் மலிங்காவின் சகோதரன்  விஜயதாசா போன்றோருக்கு இடையிலான வேறுபாடுகள் சிங்களச் சிவில் சமூகத்தின் இரண்டு வேறுபட்ட வாழ்வை வெளிப்படுத்துகின்றன. இன்றைக்கு இது தமிழ் சிங்களம் எனும் பாகுபாடின்றி வெளிப்படுகின்றது என்பதை சமீபகால அரசியல்வாதிகளின் செயல்பாடுகள் மெய்ப்பித்துக் காட்டுகின்றன. 

ஈழ மக்கள் மத்தியில் இடதுசாரிய அமைப்புகள் மீதான நம்பிக்கையின்மை என்பது இடையில் நிகழ்ந்த ஒன்றுதான். சிங்கள இடதுசாரிய அமைப்பான ஜேவிபியின் தமிழர்களுக்கு எதிரான துவேச செயல்களும், இடதுசாரிய கொள்கைகளோடு தமிழீழ கோசத்தை முன்வைத்து இயங்கிய புலிகள் அல்லாத சகோதர இயக்கங்களின் நம்பிக்கைத்தன்மையற்ற செயல்பாடுகளுமே காரணமாகின. விடுதலைப் புலிகள் இடதுசாரிய சிந்தனையற்றவர்கள் என நினைப்பவர்களைவிட அதிமுட்டாள்கள் எவரும் இருக்க முடியாது. மொட்டைமோகன் எனும் கதாபாத்திரம் இவற்றை மெய்ப்பிப்பதை காணலாம். அவர் விடுதலைப் புலிகள் மீது வெறுப்புக்கொண்ட சகோதர இயக்கத்தைச் சேர்ந்தவர். அவர் தன் அமைப்பினரின் செயல்களை புலிகள் அமைப்போடு ஒப்பிட்டு தன் அமைப்பினரின் செயல்பாடுகளின் மீது கொள்ளும் அதிருப்தியான இடங்கள் இவற்றை மெய்ப்பிக்கின்றன. இடதுசாரிய சிந்தனை என்பது ஈழத்தில் முழுதாக கைவிடப்படவில்லை. 

குழந்தைகளின் மனம் கூட்டமாக வாழ்வதைக் கண்டு குதூகலிக்கின்றது. அதுதான் குழந்தை மனதின் இயல்பு. போரினால் இடம்பெயர்ந்து வந்த சிறுவர்கள் ஒன்றாகி விளையாடுவதும், குட்டிச் சமையல்கள் செய்வதும் என அவர்களின் உலகம் ஒரு சுதந்திரமான உலகம் என்பதை நாகமணியின் பேரன் கதிர் ஊடாக நாம் காணலாம். கூட்டாஞ்சோறு ஆக்கும் சிறுவர்கள் மத்தியில் கதிரின் அக்காவை மற்றவர்களோடு சேரவிடாது பெரிய பிள்ளையாயிட்ட என தடுத்து வைக்கிறார் கதிரின் தாயார். தன்னோடு விளையாட வராத தமக்கையின் மீது வெறுப்பு உருவாகுவதும். தன்னோடு விளையாடும் பக்கத்து வீட்டு தயாளினி அக்கா மீது பாசம் அதிகரிப்பதும் என குழந்தைகளின் மனம் ஊற்றி வைக்கும் பாத்திரத்திற்கு ஏற்ப நீர் தன் வடிவத்தை அமைக்கும் என்ற விதியை மெய்ப்பிக்கிறது. பெரியவளாகிட்ட எனும் சொல்லால் சிறுவர்களின் எல்லையை நாமேதான் தீர்மானிக்கிறோம் இல்லையா? செல் விழுந்து தலை சிதறிச் சாகும் தயாளினியின் இறப்பு கதிரின் மனதை எந்த அளவிற்கு பாதித்திருக்கிறது என்பதினூடாக ஒட்டுமொத்த சிறுவர்களின் மனங்களையும் நாம் உணர முடியும். அச்சம் ஒரு கட்டத்தில் வெறுப்பாகி வெறுப்பு குரோதமாகும் இடத்தில் பழிவாங்கல் உணர்வு தானாகவே சிறுவர்களை ஆட்கொள்ளும். அதுவே போருக்கு செல்வதற்கான மனநிலையை உந்தித்தள்ளும். அதை நாம் விடுதலை எனும் பெயரால் அறுவடை செய்கிறோம் இல்லையா?

நிலம்மீள் காதை என கர்ப்பநிலம்-3 வராதா எனும் ஏக்கம் புலம்பெயர்ந்து கிடக்கும் ஈழத்துச் சமூகங்களின் தாய்மண்ணை காணும் பேராவலைப் போன்றிருக்கிறது. நாவல் வருவதும் வாராது இருப்பதும் எழுத்தாளர் கையில் இருப்பதுபோல் தேசம் கிடைப்பதும் கிடைக்காமல் போவதும் ஒட்டுமொத்த மக்களின் கைகளில்தான் இருக்கிறது. 

- சுகன்யா ஞானசூரி.

soorymicro@gmail.com

றாம் சந்தோஷின் சொல் வெளித் தவளைகள் - என் மனவெளியில்

 

றாம் சந்தோஷின் சொல் வெளித் தவளைகள் 

கவிதையில் அழகியல் குறித்து, அரசியல் கவிதைகள் அழகியலற்ற வறட்டு நிலைகுறித்து, தத்துவார்த்தமும், படிமங்களும், தொன்மங்களும், மிகையுணர்ச்சிகளும், ஒருவித சோக இழையோட்டமும் இன்னபிற என அமைந்தால்தான் தரமான கவிதை என்ற இதுநாள்வரையான அத்தனை எண்ணவோட்டத்தையும், எனக்குண்டாகியிருந்த பீதியையும் சொல் வெளித் தவளைகள் கலைத்துப்போட்டு புதிய நம்பிக்கையைத் தந்துள்ளது. 

இந்த தரமான, தரமற்ற என்ற பதங்களை உதிர்ப்பவர்களை வைத்தே இந்த கவிதையியலின் கலாச்சார காவலர்கள் யார் என்பதை நாம் இனங்காண முடியும். ஆனால் இவை எவற்றுக்குள்ளும் அடைபடாத புதிய பாணியிலமைந்த அதாவது பின்நவீன கோட்பாட்டில் (இது தோழர். ஜமாலனின் முன்னுரையில் சுட்டப்பட்டுள்ளது.) அமைந்துள்ள சுய பகடித் தன்மையுடன் கூடிய கவிதைகள். சங்க காலம் தொட்டு எங்க காலம் வரை (தோழர். ஜமாலன் கூற்று முன்னுரையில்) எல்லாக் காலத்தையும் சுய எள்ளலோடு எளிய வரிகளில் கவித்துவம் குன்றாமல் (இங்கு நானே உதிர்க்க வேண்டியதாகிவிடுகிறது) மன வெளியெங்கும் தவளைகள் பாய்ச்சலை நிகழ்த்துகின்றன. 

ஒரு தமிழ் ஆய்வு மாணவர் என்ற வகையில் அவரது தமிழ் இலக்கண, இலக்கிய மரபுகள் இந்த புதிய சிந்தனைக்கு கைகொடுத்திருக்கிறது என்பதற்கு அப்பால் சமகாலத்தில் அதன் தேவை கருதி படைப்பாக்கம் ஆக்கியிருக்கும் மனதிற்கு ஆயிரமாயிரம் கைகுலுக்கல்கள் பத்தாது. 

பிரதிக்கு வெளியே ஒன்றுமில்லை என்கிறார் ழாக் தெரிதா. அத்தனை சமாச்சாரங்களையும் இந்த ஒற்றைப் பிரதிக்குள் முயன்றிருக்கிறார். இப்படியான பரிசோதனை முயற்சியான பிரதியுருவாக்கம் தமிழ் இலக்கிய உலகத்திற்கு ஒரு அவசியத் தேவை. இவைகள் காலத்திற்கும் நின்று பேசக்கூடியவை. 

பூனைகளை கவிதைக்குள் கொண்டுவரவில்லை எனில் கவிஞர் என அழைக்கமாட்டார்கள் போல. ஆனால் இங்கே யானை, புலி, நாய், பன்றி, மாடு, மான், நரி, வெளவால் என விலங்குகள் கவிதைகளுக்குள் உலவ விட்டுள்ளார். டாக்கிங் டாமாக பூனை உலவுகின்றது. அதேபோல் கம்யூனிஸ்டுகள், திராவிடர்கள், தமிழ்த் தேசியர்களின் போர்வையில் உலவுகின்ற போலிகளின் முகமூடிகளை கிழித்தெறிகிறார். உடல் உறுப்புகளை களவாடும் மருத்துவத் துறையின் அயோக்கியத்தனத்தை சுட்டும் "எனக்கு நலம் சரியில்லை" கவிதையில் நகுலனை கண்டுகொண்டேன். மாட்டரசியல், பணமதிப்பிழப்பு, கோமியக் குடிக்கிகளின் சங்கித்தனம், இலக்கியவாதிகளின் மேட்டிமைத்தனம், கடவுளர்கள் என பலவற்றையும் பகடிகளோடு குறிப்பால் கேள்விக்குள்ளாக்கியிருக்கிறார். சரி எல்லாவற்றையும் கேள்விக்கு உட்படுத்தினால் பதில்தான் என்ன? எல்லாவற்றையும் தோலுரித்தால் அங்கே ஒன்றுமே மிஞ்சப்போவதில்லையே? (ஆமாம் வெங்காயம் உரிக்க உரிக்க ஒன்றுமில்லைதான். விலை கண்ணீர் வர வைக்கிறதே. ஆனாலும் பயன்படுத்தாமல் இருக்க முடிகிறதா? ) மனிதம் எனும் அறம் ஒன்றே அதன் பதிலாகிறது. இந்த நூற்றாண்டின் நுகர்வுக் கலாச்சாரத்தில் அதை நாம் தொலைத்துவிட்டோம். அதைக் கண்டடைய இத்தகைய பிரதியாக்கங்களை அடையாளப்படுத்துகிறோம்.

இத்தொகுப்பில் கீறப்பட்ட சித்திரங்கள் சிறப்பான குறியீட்டு தன்மையோடு கவிதைகளை வெளிக்கொண்டு வந்துள்ளது. புதிய முயற்சிகள் ஒரு கனவு முயற்சி. First impression is the best impression என்பார்கள். தோழர் றாம் சந்தோஷ் இதை மனதிற்கொண்டு சிறப்பாகச் செய்துள்ளார் என்றால் மிகையில்லை. ஏனெனில் பிரபலமாக இருக்கக்கூடிய பலரும் தங்கள் முதல் பிரதிகளை மறைத்தே வைத்திருப்பர். அதுகுறித்து நான் சொல்லத் தேவையில்லைதானே? 

பின்குறிப்பு: இவற்றை நான் எனது கைப்பேசியில் கழிவறையில் அமர்ந்துதான் டைப் செய்தேன். வெஸ்டர்ன் டாய்லெட்டைக் கண்டுபிடித்தவருக்கு ஆயிரம் நன்றிகள். 

- சுகன்யா ஞானசூரி

24/10/2020

வெளியீடு: சொன்மை பதிப்பகம் 

விலை: ₹110

இது முதற்பதிப்பு. இரண்டாம் பதிப்பை எதிர் வெளியீடு கொண்டுவந்துள்ளதாக அறிகிறேன்.

ழாக் தெரிதா - கட்டவிழ்ப்பு

 

"ழாக் தெரிதா" கட்டவிழ்ப்பு எனும் கோட்பாட்டின் தந்தை என்றே அழைக்கலாம். தத்துவம், இலக்கியம் மற்றும் ஓவியம் என எல்லா தளத்திலும் தனது கட்டவிழ்ப்பு எனும் புதுவகைச் செயல்பாட்டின் மூலம் ஐரோப்பியர்களின் கருத்துக்களை நிர்மூலமாக்கியவர் என்றே சொல்லலாம். இந்தக் கட்டவிழ்ப்பின் செயலால் நண்பர் ஒருவருக்கு ஆதரவாக எழுதி கட்டவிழ்ப்பு கோட்பாட்டை கேள்விக்குள்ளாக்கி இறுதிக்காலத்தில் மெளனிக்கப்பட்டவர். மார்க்சியத்தையும் கட்டவிழ்ப்பு செய்து மார்க்சியர்களின் வெறுப்பைச் சம்பாதித்தார்.  

எம்.ஜி. சுரேஷின் இந்தச் சிறுநூல் அறிமுக வாசிப்பாளர்களுக்கு ஆகச் சிறந்த ஒரு கையேடு என்றே சொல்வேன். எளிமையான எடுத்துக்காட்டுகளோடு குறியியல் குறித்தும் பிராய்டிசம் குறித்தும் விளக்கிச் செல்கிறார். அடையாளம் பதிப்பகத்தின் பின்நவீன சிந்தனையாளர் வரிசை நூல்களில் மற்றவற்றையும் வாசிக்க வேண்டும் எனும் ஆர்வம் எழுகிறது. வாய்ப்புள்ளோர் வாசித்துப் பாருங்கள். 

- சுகன்யா ஞானசூரி

19/10/2020.

நன்றி: Markandan Muthusamy ஐயா.

ஆயிரம் கைகள் சேர்ந்து மறைத்தாலும் ஆதவன் மறைவதில்லை..."

எந்தவொரு இனமும், எந்தவொரு மொழியும் தன் அழிவுகளிலிருந்து சரி தவறுகளை ஆய்ந்து மீளக் கட்டமைக்கவே முயலும். அதுவே அந்த மக்களின் இருப்பினை உறுதிசெய்யும். தமிழீழ விடுதலைப் போராட்டத்தை நீர்த்துப்போகச் செய்யும் விதமாக, தமிழர்களின் உணர்வுகளை மழுங்கடிக்கும் முகமாக, அடுத்தடுத்த தலைமுறைகளுக்கு தமிழ், தமிழ்த்தேசியம் எனும் உணர்வுகள் ஏற்படாவண்ணம் நாளொரு சர்ச்சைகள்வழி அவரவருக்காக தரப்பட்ட அஜென்டாவை கச்சிதமாக நிறைவேற்றி வருகிறார்கள். ஒரு இனம், மொழி தன் மக்களாலே கொச்சைப்படுத்தப்படும் பேரவலம் தமிழ்ச்சமூகத்தில் மட்டுமே. இது தமிழ்ச்சமூகத்தைப் பீடித்திருக்கும் சாபக்கேடு. இது அவரவர் சார்ந்திருக்கும் அமைப்பியலின் பார்ப்பனிய மனோபாவமே இப்படி ஆட்டுவிக்கிறது.

ஈழத் தமிழர்களின் விடுதலைப் போராட்டம் தோற்கடிக்கப்பட்ட பிறகு தமிழ்த்தேசியம் குறித்த அவதானமும், கடந்த காலங்களில் ஏற்பட்ட தமிழ்த்தேசியத்தின் தோற்றுவாய்களின் தெளிவும், திராவிட இயக்கத்தின் பிறப்பு, தலித் அரசியலின் வகிபாகம், பொதுவுடைமையாளர்களின் செயல்பாடு, ஆரிய சமாஜ்யங்களின் வரவும் அவர்களூடான பார்ப்பனர்களின் அதிகார வேட்கையில் விளைந்த இந்து தேசியம் எவ்வாறு தமிழ்த்தேசியத்தை காலத்துக்கும் அடக்கியொடுக்கி தன்னை விஸ்தாரமாக்கியது என ஐயா தொ.ப வினால் தொகுக்கப்பட்ட இச்சிறு நூல் பல்வேறு விடையங்களை இன்றைய தலைமுறைக்கு அறியத்தரும் பொக்கிஷம் என்பேன்.

"ஆயிரம் கைகள் சேர்ந்து மறைத்தாலும்
ஆதவன் மறைவதில்லை..."

- சுகன்யா ஞானசூரி
11/07/2020.

நன்றி: படவருடியாக அனுப்பி உதவிய தோழர் செ.சண்முகசுந்தரம் அவர்களுக்கு.

மே மாதம்

ஈழ எழுத்தாளர் தாமரைச் செல்வி அவர்களது ' வீதியெல்லாம் தோரணம்', ' தாகம்' நாவல்கள் மற்றும் 'அழுவதற்கு நேரமில்லை' சிறுகதை தொகுப்பு என ஒரே மூச்சாக இன்று வாசித்து முடித்தேன். மனமோ கனமாக இருக்கிறது. உறக்கம் வர மறுக்கிறது. பழைய நாட்களுக்குள் அழைத்துச் செல்லுகின்றன. மனதை உலுக்கி எடுக்கிறது. புனைவுகளற்ற எதார்த்தமான கதைகள். கிளாலிக் கடலேரியில் அன்றைக்கு வெட்டிப் படுகொலை செய்யப்பட்ட அம்மம்மாவும், அத்தையும் நினைவுகளில் வந்து தொந்தரவு செய்கிறார்கள். இன்றைய தலைமுறைகள் எல்லாவற்றையும் வசதியாக மறந்துவிட எத்தனிக்கிறது. எல்லாவற்றையும் நாம் மறந்துவிடத்தான் முடியுமா? இவற்றை மீள் வாசிப்பு செய்வதனூடாக எமது வரலாற்றின் பக்கங்களில் ஏற்பட்ட வலிகளையும், வேதனைகளையும் அறியமுடியும். எல்லோருடைய அரசியலுக்கும் பகடியாகிப் போகிற துயரங்களை நாம் சுமந்தலைவோம் என்பதை கனவிலும் நினைத்திருக்க மாட்டோம். எல்லாவற்றையும் மறந்துதான் ஆக வேண்டும். இல்லையெனில் விசர் பிடித்தாட்டும். ஒரு தசாப்தமாக மே என்பது எமக்கு துயரத்தை வரலாறாக்கிய மாதம். 

- சுகன்யா ஞானசூரி

01/05/2020.

அப்பல்லோ

அப்பல்லோ - சுகன்யா ஞானசூரி யின் வாசிப்பிலிருந்து....

அண்டனூர் சுரா மூன்று நாவல்கள், நான்கு சிறுகதைத் தொகுப்புகள், இரண்டு கட்டுரைத் தொகுப்பு என குறுகிய காலத்திற்குள் பலப் பரிசுகளுக்கும் பாராட்டுக்கும் உரியவராகி வருகிறார். அப்பல்லோ இவரது மூன்றாவது நாவல்.

அப்பல்லோ என்றதும் கிரேக்கத்தின் கடவுளென நம்பப்படும் உண்மையின் கடவுளை சமகாலதினருக்கு நினைவுக்கு வராதபடிக்கு செய்ய சமகால நிகழ்வொன்று சாட்சியம் ஆகிப்போனது. தினம் ஒரு அறிக்கையும், அவலமான கூத்தும் நிகழ்ந்த இடம் அது. இங்கிருந்துதான் அண்டனூர் சுரா தன் கதையை துவக்குகிறார். ஆதி மருத்துவ குடிகளின் அழிவை சொல்ல ஹோமரின் காப்பியங்களின் கதாபாத்திரங்களை நாவலின் கதாபாத்திரங்களாக்கி ராஜா காலத்து கதையில் நம்மையெல்லாம் அழைத்துச் சென்றாலும் பல்வேறு நிகழ்வுகளை, வரலாற்று சம்பவங்களை கதைகளினூடாக வாசிப்பவர்களிடத்து கடத்துகிறார்.

ஆரிய திராவிட யுத்தம் இக்கதையில் பிரதானமாக இருக்கிறது. தங்களின் தோல்வியை ஒப்புக்கொள்ள முடியாமல் மந்திர தந்திரங்களை பயன்படுத்தி மன்னனை ஆட்டுவிக்கும் மந்திரவாதிகள் மருத்துவ குடியை வதைத்து அழிக்கின்றனர். வெண்மணி படுகொலையையும், கூடவே ஈழத்தின் இறுதிப் படுகொலையையும் நினைவுபடுத்துகிறது.

பல்வேறு சம்பவங்களை சிறப்பான ராஜா காலத்து கதை வழி சொல்லும் சுராவுக்கு நன்றாக கதை சொல்ல வந்திருக்கிறது. காட்சிகளின் வர்ணனை சிறப்பாக இருக்கிறது. நாட்டார் வழக்குகளின் சொற்றொடர்களையும் நன்றாக பயன்படுத்தியிருக்கிறார். அதேவேளையில் மிகு புனைவு வாசிப்பவருக்கு அயர்ச்சியையோ அல்லது சிரிப்பையோ வரவழைக்கும். இந்நாவலிலும் அது போலான வேகத்தடைகள் இருக்கவே செய்கின்றன. கொங்கையும் பிருஷ்டம் மட்டுமே பெண் உடல் இல்லை. பெண் உடல் மீதான மிகு வர்ணனையும், ஆங்கில படப் பாணியில் பாயும் விலங்கைப் போல் அந்த மருத்துவன் காடுமேடெல்லாம் பாய்வதும், யுத்தம் முடிந்து இரண்டு மாதங்களின் பின்னும் ஒருவன் உயிரோடு இருப்பது போன்ற நிகழ்வுகள் சினிமாத்தனமாக இருக்கிறது.

மூன் மன்னனின் சோரியாசிஸ் நோயும், மருத்துவ குடிகள் மயிர் மழிக்கும் குடியாகி போனதன் பின்னுள்ள தந்திரங்களும் சூழ்ச்சிகளும், காதுகள் கால்களில் இருந்தால் அந்த அரசும் மக்களும் என்னாவார்கள்? அதன் பாரதூரம் எத்தகையது என்பதையும் அந்தக் காலே அம்மன்னனுக்கு எமனாய் அமைவதையும், காலை தொழுதவர்கள் ஆட்சிக் கட்டிலுக்கு வந்தால் என்ன ஆகும் என்பதையும், அன்று முதல் இன்று வரை மருத்துவ கனவை சிதைக்க கொண்டுவரும் திட்டங்களும், திருத்தங்களும், நீட்டின் கொடுமைகள் என கதையின் போக்கில் எள்ளலோடு சொல்லிச் செல்கிறார்.

"முக்கோணக் காதல் கதைபோல் இது முக்கோண அரசின் அரசியல் கதை".

அப்லாஸ் எனும் வாரிசின் பெயரின் ஊடாகவே நாம் அப்பல்லோவை கண்டடைகிறோம். இங்கு அப்பல்லோ மருத்துவக் குடில் அல்ல மருத்துவக் குடியின் எச்சம்.

சரித்திரப் புனைவை தொய்வின்றி பல்வேறு முடிச்சுகளை அவிழ்த்து எதார்த்தமாக வாசிப்பதற்கு தங்குதடையின்றி கதை சொல்வதில் கல்கி, சாண்டில்யன், அகிலன், பாலகுமாரன் வரிசையில் அண்டனூர் சுராவும் இடம் பெறுகிறார்.

சுரா இந்த நிலையோடு தேங்கி விடாமல் மென்மேலும் சிறந்த படைப்புகளைத் தர வேண்டும்.

கால்களற்ற மெனிலாஸை அந்த தாழிக்குள் புதைப்பதாக கனவு காணும் சிறுமி சிந்தி போல் எனக்கு மட்டுமல்ல எல்லோருக்குமான அந்த சந்தேகம் தீராமல் இருக்கிறது. உண்மையிலேயே அவரது கால் வெட்டி எடுக்கப்பட்டதா?

ஆசிரியர்: அண்டனூர் சுரா
பதிப்பகம்: பாரதி புத்தகாலயம்
விலை: ₹245

தமிழீழம் நான் கண்டதும் என்னைக் கண்டதும்- ஓவியர் புகழேந்தி

2006 ல் முதல் பதிப்பு கண்டு, 2018ல் ஐந்தாம் பதிப்பாகவும் திருத்தப்பட்டும், விரிவுபடுத்தப்பட்டும் வந்திருக்கும் தொகுப்பு. ஒரு ஓவியன் தூரிகைகளால் தற்சமயம் இழந்து போன ஒரு தேசத்தை எழுத்தின்வழி ஆவணப்படுத்தியிருக்கிறார். தமிழகத்தில் இருந்து தமிழீழத்திற்குப் பயணப்பட்ட ஓவியர் தான் கண்டதையும் தன்னைக் கண்டதையும் தொகுப்பாக்கித் தந்திருப்பது பொய்மைகளற்ற நேரடிச் சாட்சியம்.

"ப்ராஜெக்ட் பேக்கன்" திட்டத்தின்படி 2009 ல் தோற்கடிக்கப்பட்ட தமிழீழ அரசாங்கத்தின் அத்தனை கூறுகளையும் 2004ல் முதன்முதலாகப் பயணப்படும் ஓவியர் புகழேந்தி அவர்கள் மீண்டும் தமிழீழத் தேசியத் தலைவர் பிரபாகரன் அவர்கள் கேட்டுக்கொண்டதற்கு இணங்க ஓவியம் பயிற்றுவிக்க செல்வதும் தமிழீழ நிலமெங்கும் ஓவியங்களை காட்சிப்படுத்துவதும், ஓவியங்களை பார்வையிட்ட போராளிகள், பொதுமக்கள், மாணவர்கள் எழுதிய குறிப்புகள் என ஒவ்வொரு ஊர்வாரியாக பதிவு செய்துள்ளார். இவர்களில் யாரும் உயிரோடு இருப்பார்களா? காணாமலாக்கப்பட்டவர்களுக்குள் இருப்பார்களா? என்பதை நினைக்கும்போது மனசு கனதியாகிறது. பெரும்பாலான போராளிகளும், தளபதிகளும், இல்லை என மனம் நம்ப மறுக்கிறது.

1943ல் மா வோசேதுங்கின் சென்சேனைப்படை யேனான் பகுதியையும், 1974ல் எரித்திரியா விடுதலை இயக்கம் அஸ்மாறா எனும் தலைநகரையும் இழந்து பின் மீட்டெடுத்த வரலாறு போலத்தான் தமிழீழ விடுதலைப்புலிகள் யாழ் மண்ணை இழந்து பின்னர் படிப்படியாக வெற்றிகொண்டு வரும் சந்தர்ப்பத்தில் சமாதானத்தின் பெயரால் வேவு பார்கப்பட்டு, மட்டுப்படுத்தப்பட்டு நந்திக்கடலில் தோற்கடிக்கப்பட்டார்கள். தோற்கடிப்பின் பின்னால் இந்தியா உட்பட சர்வதேச நாடுகள் மட்டுமல்லாது எமது மக்களின் சாதிய மனோபாவமும், பிறர் பிள்ளைகள் களமாட தம்பிள்ளைகள் காப்பாற்றும் முகமாக மக்கள் மனம் மாறியதன் பின்னணிகளும் முக்கிய பங்காற்றியுள்ளன. நாம் நிலமிழந்து, நாடிழந்து ஏதிலிகளாக இருக்கும் இந்நேரத்தில் தனித்துவமான வரலாறிழந்து போய்விடும் துயரார்ந்த சூழலில்தான் அரசமைப்புகளும் சமூகச் சூழலும் நிறுத்தியிருக்கிறது.

விழிநீரைச் சுண்டிவிடும் விரலாக ஓவியர் புகழேந்தி ஐயா அவர்கள் தமிழீழம் நான் கண்டதும் என்னைக் கண்டதும் நூலில் தமிழீழ அரசாங்கத்தின் அத்தனை துறைகளையும் பற்றி துறைசார்ந்தவர்களோடு நேரடியாக உரையாடி அவற்றைத் தொகுத்திருக்கிறார். ஒவ்வொரு பகுதிக்கும் நேரடியாகச் சென்று அவற்றின் களநிலவரங்களையும், நிலக்காட்சிகளையும், வளங்களையும் காட்சிப்படுத்தியுள்ளார். வரலாற்றுப் புரட்டுகளுக்கு இடமளிக்காதபடி தேதி, மாதம், ஆண்டு விபரங்களோடு பல்வேறு போராட்டங்களையும், நிகழ்வுகளையும் ஆவணப்படுத்தியுள்ளார். மணலாறு விஜயனின் "மெளனப் புதைக்கழிக்குள்"  நூலை ஓவியர் வாசிப்பதனூடாகவும் கிழக்கு மாகாணத்தில் இடம்பெற்ற பல்வேறு படுகொலைகளை வெளியுலகிற்கு காட்சிப்படுத்துகிறார். பெரும்பாலும் பொதுவெளிக்கு வராத படுகொலைகள் பலவற்றை இந்நூல் வழி அறியத்தருகிறார். நாவலுக்குள்ளும் செல்லாமல், பயணக் கட்டுரைக்குள்ளும் செல்லாமல் புதிய வடிவொன்றில் இந்நூல் வந்துள்ளது.

ஒவ்வொன்றையும் நான் இங்கே விவரித்து எழுதிவிட்டால் அதுவொரு நூலாகிவிடும் அபாயமிருப்பதால் சுருக்கமாக எழுதிவிடுகிறேன். நான் எழுதுவதைக் காட்டிலும் ஒவ்வொருவரும் இந்த நூலை வாசித்தால் மட்டுமே உங்களால் நிதர்சனத்தினை தரிசிக்க முடியும். இப்படியான ஒரு நூல் எம்மிடம் இருக்கிறதா என்ற கேள்விக்கு கேள்வியோடு நிற்காமல் பதிலளிக்கும் முகமாக ஆவணமாக்கி அனைவர் முன்னும் தந்திருக்கிறார்.

எப்போதும் அலைபேசியில் உரையாடும்போது ஓவியர் புகழேந்தி ஐயா அவர்கள் ஒன்றைச் சொல்லி மனம் வெதும்புவார். எந்த தமிழகம் விடுதலை வேட்கையோடு செயல்பட்ட புலிகளை ஆதரித்ததோ அதே தமிழகத்தில் புலிகளை கொச்சைப்படுத்தி எழுத களம் அமைத்துத் தருகிறார்கள். இது தெரியாமலே பலர் இந்த புதைக்குழிக்குள் வீழ்ந்துகிடக்கின்றனர். ஆயிரம் கைக்கொண்டு தடுத்தாலும் சூரியனை மறைத்திடத்தான் முடியுமா? என்பார். உண்மைதானே? சமீபத்தில் நடந்துமுடிந்த சென்னை புத்தகச் சந்தையில் எதிரும் புதிருமாக எழுதிவந்த ஈழ எழுத்தாளர்கள் ஒன்றாய் நின்றிருந்த காட்சியை காண நேர்ந்தது. இதுவொரு நல்ல முன்னேற்றம்தான். இவர்கள் ஒன்றாகியது கண்டு கிண்டலாகவும், தூற்றியும் எழுதியவர்களையும் காணமுடிந்தது. "நாம் ஒன்றாதல் கண்டு எம் பகைவர் எங்கோ மறைந்தனர்" என்ற கவிஞரின் வரிகளே நினைவிற்கு  வருகிறது.

வெற்றிபெற்றவர்களே வரலாற்றை எழுதுகிறார்கள். அது மிகைப்படுத்தப்பட்ட ஒன்றாக தோற்கடிக்கப்பட்டவர்களை மேலும் காயப்படுத்துவதாகவே அமைகிறது. தோற்கடிக்கப்பட்டோர் எழுதும் வரலாறுகள் எப்போதும் அனைவருக்குமானதாக அமையும். நாம் நம் வரலாறுகளை மீட்டெடுக்க இதுபோன்ற ஆவணங்கள் இன்றியமையாத ஒன்று. ஈழவரலாற்றில் புலிகளின் தமிழீழ அரசின் வரலாற்றை அறிந்துகொள்ள அனைவரும் வாசிக்க வேண்டிய அவசியமான நூல் இதுவென்பேன்.

- சுகன்யா ஞானசூரி
02/02/2020

பதிப்பகம்: தோழமை
விலை: 400.